Reklama
Rozwiń
Reklama

Jan Maciejewski: Zaczarowana amnestia

Jedni brali w swoje posiadanie ludzi, inni – miejsca. „Genius loci” – dziś rozumiemy przez to nastrój, aurę roztaczaną przez krajobraz. Coś bliskiego złudzeniu albo dobrze ugruntowanej plotce. A to były osoby.

Publikacja: 12.09.2025 16:00

Jan Maciejewski: Zaczarowana amnestia

Foto: Fotorzepa/ Robert Gardziński

Przychodzili nagle. Najczęściej nocą, tuż przed świtem, mimo zamkniętych drzwi. Siadali obok łóżka i zaczynali szeptać do ucha. Ich obecność mogła być brana za odmianę snu, za tę jego fazę, która wydarza się wciąż w naszej głowie mimo otwartych oczu. Ale tylko na początku można się było tak pomylić. Bo i może przychodzili przed świtem, ale nie odchodzili w ciągu dnia. Wystarczyło się na chwilę zatrzymać, przysiąść na ławce, zapatrzeć, a on znowu się odzywał. Towarzysz, nie sługa. To raczej ty jemu służyłeś, wykorzystywał cię do swoich celów. A kiedy przestawałeś mu być potrzebny – odchodził. Ale to się nie zdarzało zbyt często. Byli zbyt ambitni, za wysoko wieszali przed tobą poprzeczkę. Mogli się najwyżej co do ciebie rozczarować, ale to też przychodziło im z trudem. Byli uparci, nieustępliwi. Byli też wolni, dlatego niewiele sobie robili z tego, czym ludzie zazwyczaj się zamartwiają. Tacy już byli geniusze, zanim nie zamknięto ich w więzieniach.

4 zł tygodniowo przez rok !

Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.

Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.

Kliknij i poznaj szczegóły oferty

Reklama
Plus Minus
„Prapuszcza. Ostatnie starcie”: Żubr kontra Niedźwiedź
Plus Minus
„Basement 626”: Fonograficzny dziennik wojenny
Plus Minus
„Szatańskie tango”: Beznadzieja podana bezpośrednio
Plus Minus
Gość „Plusa Minusa” poleca. Dr hab. Anna Weronika Brzezińska: Ocalić od zapomnienia
Materiał Promocyjny
Historyczne śródmieście Gdańska przyciąga klientów z całego kraju
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama