4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
„The Voice of Hind Rajab”. Śmierć na oczach świata
Złotego Lwa weneckiego festiwalu zdobył w tym roku Jim Jarmusch za film „Father Mother Sister Brother”, ale to nagrodzony Srebrnym Lwem „The Voice of Hind Rajab” o umierającej pod izraelskim ostrzałem małej Palestynce najbardziej wstrząsnął widzami.
Akcja filmu rozgrywa się w dwóch pomieszczeniach Ruchu Czerwonego Półksiężyca, gdzie kilkoro pracowników usiłuje zorganizować pomoc
Głos Hind to głos Gazy. Błaganie o uratowanie świata. Trzeba się w niego wsłuchiwać, dopóki nie nastaną pokój i sprawiedliwość. Nic nie przywróci życia Hind, ale kino może sprawić, że jej głos zostanie usłyszany. I nie jest to historia jednej dziewczynki. To historia całego narodu. Kilku pokoleń, które doświadczają zagłady spowodowanej przez izraelski reżim. Dziś nie chodzi tylko o pamięć. Także o ratunek. Matka Hind i jej brat są wciąż w Gazie. Ich życie jest zagrożone. Podobnie jak życie wielu matek, ojców, dzieci. Oni budzą się codziennie rano pod niebem pełnym strachu i głodu. Błagam liderów świata, by ich ratowali. To nie jest gest litości, chodzi o sprawiedliwość, o to, co świat jest im winien. Matka Hind prosiła mnie o przekazanie tych słów. Niech Hind zazna ukojenia, niech jej zabójcy nigdy nie zdołają spokojnie zasnąć. Niech żyje wolna Palestyna – tak mówiła na scenie Sala Grande Kaouther Ben Hania odbierając Srebrnego Lwa Grand Prix weneckiego festiwalu.
Pozostało jeszcze 94% artykułu
Reklama
Plus Minus
„Limpopo”: Krokodyla nakarm mi luby
W „Limpopo” każdy z graczy zostaje groźnym zielonym gadem…
Plus Minus
„Islander: Wygnanie”: Europa po złej stronie
Dostajemy doświadczenie świata, w którym role ofiar i strażników zmieniają się szybciej niż w kalejdoskopie.
Plus Minus
„Slow Work. Jak pracować mniej i mądrzej”: W rytmie slow
Potrzebujemy nowego podejścia do pracy, które pozwoli nam działać skuteczniej, ale bez wyniszczającego tempa.
Plus Minus
Gość „Plusa Minusa” poleca. Dr hab. Dagmara Woźniakowska: Lubię wyraźne zakończenia
Nawet najbardziej szokujące sceny, które mogą wydawać się nieprawdopodobne, mają swoje potwierdzenie w rzeczywis...
Plus Minus
„The Ballad of Wallis Island”: Wyspa smutków i radości
„Niektórych rzeczy nie da się odzyskać”, a skoro tak, to najwyższa pora ruszyć do przodu.
