[b]Sąd Najwyższy w uchwale z 20 listopada 2008 r. (sygn. III CZP 107/08)[/b] stwierdził, że sąd rejonowy uzasadnia postanowienie, w którym rozpoznał skargę na czynności komornika tylko wtedy, gdy podlega ono zaskarżeniu. A na czynności komornika polegające na zajęciu zażalenie do sądu II instancji nie przysługuje.
Uchwała wyjaśnia wątpliwość prawną powstałą w związku z zajęciem przez komornika wynagrodzenia za pracę Sylwii B., emerytury Jana B. i kwot figurujących na należących do nich rachunkach bankowych. Dłużnicy zakwestionowali te czynności komornika, wnosząc na nie skargę do sądu. Sąd postanowieniem tę skargę oddalił.
Dłużnicy złożyli wniosek o uzasadnienie tego postanowienia. Odpowiedzią było postanowienie odrzucające ten wniosek, zawierające tym razem uzasadnienie na piśmie. Sąd stwierdził w nim, że przypadki, w których sporządza się uzasadnienie, określa art. 357 kodeksu postępowania cywilnego mający na podstawie art. 13 § 2 k.p.c. odpowiednie zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym. W myśl art. 357 § 1 k.p.c. postanowienia ogłoszone na posiedzeniu jawnym sąd uzasadnia tylko wtedy, gdy podlegają one zaskarżeniu, i tylko na żądanie strony zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia postanowienia. Postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza stronom z uzasadnieniem, jeśli przysługuje na nie środek zaskarżenia.
Przepisy k.p.c. – argumentował sąd – nie przewidują zażalenia na postanowienie rozstrzygające skargę na czynności komornika, polegające na zajęciu wynagrodzenia za pracę, świadczenia z ubezpieczenia społecznego i kwot na rachunku bankowym.
Sytuacje, w których w postępowaniu egzekucyjnym przysługuje zażalenie do sądu II instancji, wskazano w kilkunastu przepisach dotyczących tego postępowania (w żadnym nie wymienia się postanowienia, o które chodzi w takiej sprawie) oraz w art. 394 § 1 k.p.c. mającym odpowiednie zastosowanie także w tym postępowaniu egzekucyjnym (art. 13 § 2 k.p.c.). Co do zasady w myśl art. 394 § 1 k.p.c. można w ten sposób kwestionować postanowienia sądu I instancji kończące postępowanie. Postanowienie, o które chodzi w tej sprawie, do nich nie należy. Takie stanowisko – dodajmy – zajął Sąd Najwyższy w niedawnej [b]uchwale z 6 listopada 2008 r., sygn. III CZP 106/08[/b] ("[link=http://www.rp.pl/artykul/221104.html]Można tylko raz zaskarżyć zajęcie emerytury[/link]", "Rz" z 18 listopada, C6).
