Umorzenie zaległości możliwe tylko wyjątkowo

[b]Tak postanowił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 24 września 2010 r., I SA/Kr 1194/10 [/b]

[srodtytul]Jaki jest problem[/srodtytul]

A. H., powołując się na art. 67 § 1 i 1a [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=582ECDA0581859658EA2BD1E83B507D8?id=176376]ordynacji podatkowej[/link], zwróciła się do naczelnika urzędu skarbowego o umorzenie zaległości podatkowej.

Podała, że w 2005 r. była studentką. Utrzymywała się z renty po ojcu. Warunki materialne nie pozwalały jej na wyjazd zagraniczny, w związku z czym znalazła amerykańską fundację wspierającą osoby pragnące się kształcić w USA. Po przejściu procedur aplikacyjnych przyznano jej stypendium, które bezpośrednio wpływało na rachunek bankowy szkoły.

Naczelnik US odmówił umorzenia. Podobnie zrobiła izba skarbowa. Sprawa trafiła do sądu.

[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]

Zdaniem WSA skarga zasługuje na uwzględnienie.

Sąd przypomniał, że zgodnie z art. 67a. § 1 pkt 3 ordynacji podatkowej, organ podatkowy może, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, na wniosek podatnika, umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe. Interes publiczny należy rozumieć jako dyrektywę postępowania nakazującą respektowanie takich wartości jak: sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy publicznej itp. Interes publiczny nie może być rozumiany wyłącznie jako ochrona podatkowych dochodów budżetowych państwa realizowana przez ściąganie podatków.

Zdaniem sądu sytuacja skarżącej należy do szczególnych, a podnoszone przez nią argumenty nawiązujące do poczucia sprawiedliwości, a w istocie do właściwie pojętego „interesu publicznego” zasługują na aprobatę. Skarżąca własnym sumptem, zdolnościami i ciężką pracą, a przy tym bez jakiejkolwiek pomocy ze strony państwa zdobyła specjalistyczne wykształcenie poza granicami kraju.

Środki stypendialne były przy tym w wyłącznej gestii uczelni zagranicznej i zostały w całości wykorzystane na edukację skarżącej. Po ukończeniu nauki i zdobyciu kwalifikacji nauczyciela anglisty skarżąca powróciła do kraju, gdzie naucza młodzież licealną języka.

W tym kontekście nakładanie obowiązku podatkowego od kwot stypendium zagranicznego uzyskanego przez skarżącą kłóci się z elementarnym pojęciem i poczuciem sprawiedliwości, a tym samym narusza interes publiczny, skoro w tym interesie leży popieranie podobnych inicjatyw, motywacji i determinacji młodych ludzi.