[b]Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalając skargę spółki z o.o. Metro Warszawskie (sygn. II SA/Wa 21026/08)[/b].
Była to już druga rozprawa w tym sądzie. W poprzednim procesie WSA, rozpatrując skargę spółki, uchylił decyzję generalnego inspektora ochrony danych nakazującą zarejestrowanie raportów jako zbioru danych. Uznał, że meldunki służb ochrony, do których wpisuje się chronologicznie, dla każdej stacji osobno, dane uczestników zdarzeń na stacjach i w pociągach metra, nie mogą być zbiorem. Chronologiczny układ powoduje, że nie ma jasnego kryterium dotarcia do zawartych tam danych.
W wyniku skargi kasacyjnej GIODO Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 maja 2008 r. uchylił ten wyrok, przekazując sprawę sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
[b]Zbiór znajdujący się w spółce Metro Warszawskie jest uporządkowany według chronologii i miejsca zdarzenia i zawiera dane osobowe – stwierdził NSA (sygn. I OSK 983/07[/b]). Do danych umieszczonych w nim można dotrzeć poprzez datę i miejsce zdarzenia. Zgodnie z art. 7 [link=http://aktyprawne.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=166335]ustawy o ochronie danych osobowych[/link] [b]zbiorem jest każdy mający strukturę zestaw danych o charakterze osobowym, dostępnych według określonego kryterium. Przepis nie wskazuje, jakie to mają być kryteria.[/b] Nie muszą więc być oparte na danych osobowych, mogą być jakiekolwiek.
Obecnie WSA, związany wyrokiem NSA, oddalił skargę Metra Warszawskiego. Raporty ze zdarzeń na stacjach postojowych i w linii metra są zbiorami danych osobowych, które spółka – jako ich administrator – musi zarejestrować u głównego inspektora ochrony danych osobowych – orzekł. Wymaga to również spełnienia szczególnych wymogów określonych w ustawie.
