Tak wynika z [b]orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (sygn. III SA/Wa 224/10) w Warszawie z 20 kwietnia 2010 r[/b].
Sprawa była wynikiem wniosku o interpretację złożonego w 2006 r. Na rozstrzygnięcie problemu trzeba było czekać tak długo, ponieważ wcześniej sądy badały, czy spółka była prawidłowo reprezentowana.
Z pytaniem wystąpiła spółka z o.o., która nabywa od holenderskiego podatnika niedopuszczone do obrotu na terenie UE towary sprowadzane z Japonii. Następnie są one dostarczane ostatecznemu klientowi – podatnikowi polskiemu. Zdaniem spółki dokonywana przez nią sprzedaż nie podlega VAT. Rozlicza go bowiem odbiorca, który jest podatnikiem z tytułu importu, a dyrektywa w sprawie VAT nie pozwala na dwukrotne opodatkowanie tej samej czynności. [b]Dlatego do obrotu towarami, które posiadają niewspólnotowy status celny, nie mają zastosowania zasady ustalania miejsca opodatkowania zdefiniowane w art. 22 ust. 2[link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=172827&tresc=1&wid=349747#R.2.4.] ustawy o VAT[/link][/b]. Przepis ten reguluje sytuację, w której kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy. Spółka wskazała, że za takim stanowiskiem przemawia art. 22 ust. 4 ustawy o VAT dotyczący transakcji, w których miejscem rozpoczęcia wysyłki jest terytorium innego państwa. Stanowi on, że dostawa podlega VAT, jeśli sprzedawca jest podatnikiem z tytułu importu. Tymczasem w rozpatrywanej sytuacji był nim ostateczny odbiorca.
[wyimek]Obrót towarami, które posiadają niewspólnotowy status celny, nie podlega VAT[/wyimek]
Organy skarbowe nie zgodziły się z taką wykładnią. Ich zdaniem brzmienie art. 22 ust. 4 ustawy o VAT nie wyklucza zastosowania ust. 2 tego przepisu. To oznacza, że dostawa w ramach procedury tranzytu towarów niedopuszczonych do obrotu także podlega VAT. Sprawa trafiła do sądu.
