[b]Tak orzekł WSA w Warszawie w wyroku z 7 maja 2010 r. (III SA/Wa 2176/09).[/b]

Spółka wystąpiła do ministra finansów o wydanie interpretacji. We wniosku wskazała, że jako kolporter prasy sprzedaje polskim i zagranicznym kontrahentom polskie tytuły wydawnicze. Kontrahenci składają zamówienia na dostawę poza granice kraju. Zamówienie zostaje przyjęte do realizacji w chwili zarejestrowania płatności na koncie kolportera, a uruchomienie dostawy następuje z momentem przekazania przez wydawcę tytułu do kolportażu.

Kwoty za świadczone przez spółkę dostawy prasy poza granice kraju wpływają w różnych terminach i różnych wysokościach, w całości lub w ratach. W przypadku dostawy poza UE wystawiana jest faktura VAT ze stawką 0 proc., nawet jeśli wysyłka zostanie dokonana po sześciu miesiącach od dnia otrzymania przedpłaty, bo dostawa jest uzależniona od działań wydawcy.

Spółka zadała pytanie, [b]czy prawidłowo rozlicza eksport prasy do zagranicznych nabywców, biorąc pod uwagę specyfikę prowadzonej działalności oraz to, że znaczna część płatności z tytułu eksportu jest w formie przedpłat[/b].

Wyraziła stanowisko, że w tym stanie faktycznym obowiązek podatkowy powstaje w momencie dokonania przedpłaty, niezależnie od tego, czy towar został dostarczony w ciągu sześciu miesięcy od tej czynności, czy po upływie tego terminu (do czego mogło dojść z uwagi na to, że wydawcy niejednokrotnie mają duże opóźnienia przekraczające termin sześciomiesięczny).

Zdaniem spółki podejście takie uzasadnia twierdzenie, że art. 19 ust. 12 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=17D1F175CBC1000681743E9D550EDE8C?n=1&id=172827&wid=337454]ustawy o VAT[/link] w brzmieniu obowiązującym po 1 czerwca 2005 r. pozostaje w rażącej sprzeczności z przepisami wspólnotowymi.

MF uznał stanowisko firmy za nieprawidłowe.

Spółka zaskarżyła więc interpretację do WSA, który przychylił się do jej argumentów. Uznał, że [b]art. 19 ust. 12 ustawy o VAT nie jest zgodny z uregulowaniami unijnymi w zakresie ustalania momentu powstania obowiązku podatkowego. Dlatego w przedstawionym stanie faktycznym należało go pominąć i zastosować reguły ogólne odnoszące się do powstania obowiązku podatkowego.[/b]

[i]Autor jest członkiem Zespołu Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte[/i]

Autopromocja
Historia Uważam Rze

Teraz z darmową dostawą i e‑wydaniem gratis!

ZAMÓW

[ramka][b]Komentuje Monika Wachowiec, menedżer w Dziale Doradztwa Podatkowego firmy Deloitte (biuro w Poznaniu):[/b]

Przedmiotem rozstrzygnięcia warszawskiego WSA było stosowanie art. 19 ust. 11 i 12 ustawy o VAT odnoszących się do opodatkowania otrzymywanych przedpłat (w brzmieniu obowiązującym od czerwca 2005 r.).

Zgodnie ze wskazanymi przepisami jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, to obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

Zasadę tę stosuje się odpowiednio w wypadku eksportu towarów, jeżeli wywóz towarów nastąpi w ciągu sześciu miesięcy, licząc od dnia otrzymania części należności. Oznacza to, że w razie eksportu towarów polski ustawodawca wprowadził dodatkowy wymóg, od którego uzależnia się powstanie obowiązku podatkowego w VAT (tj. wywóz towarów w ciągu sześciu miesięcy od otrzymania przedpłaty przez dostawcę towarów).

Podatnik wskazywał w analizowanej sprawie, że art. 19 ust. 12 ustawy o VAT pozostaje w rażącej sprzeczności z przepisami wspólnotowymi, do wprowadzenia których Polska była zobowiązana z chwilą przystąpienia do UE. Zgodnie bowiem z art. 65 dyrektywy 2006/112/WE, w razie wpłaty zaliczek przed dostawą towarów lub świadczeniem usług, VAT staje się wymagalny w momencie otrzymania wpłaty i naliczany jest od jej wysokości.

Ten przepis nie przewiduje żadnego dodatkowego warunku, od spełnienia którego uzależnia się powstanie obowiązku podatkowego z tytułu otrzymanej zaliczki. Wprowadzenie przez polskiego ustawodawcę sześciomiesięcznego terminu na wywóz towaru poza terytorium UE, jako warunku do opodatkowania zaliczki w eksporcie z zastosowaniem 0 proc. stawki VAT, stanowi zatem dodatkowy wymóg, niemający odzwierciedlenia w przepisach unijnych.

Z przedstawionego wyroku warszawskiego WSA wynika zatem, że jeśli między otrzymaniem zaliczki a wywozem towarów upłynie sześć miesięcy, podatnicy nie są obowiązani do dokonywania korekt w zakresie zadeklarowanego poprzednio obowiązku podatkowego w VAT z tytułu otrzymanej zaliczki eksportowej (z uwagi na brzmienie przepisów unijnych, w szczególności art. 65 dyrektywy). Zastosowanie bowiem znajdą reguły ogólne odnoszące się do powstania obowiązku podatkowego. [/ramka]