[b]Taki wniosek płynie z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 czerwca 2010 r. w sprawie C-211/08 Komisja/Hiszpania.[/b]
Obywatel francuski, który wcześniej mieszkał w Hiszpanii i należał do tamtejszego systemu opieki zdrowotnej, podczas pobytu we Francji przebywał w szpitalu (miał formularz E 111). Leczenie miało charakter nieplanowany.
Francuska instytucja ubezpieczeniowa wystawiła za nie rachunek. Hiszpański ubezpieczyciel pokrył tylko jego część. Zainteresowany musiał z własnej kieszeni zapłacić pozostałą kwotę – tę, którą zgodnie z francuskimi przepisami pokrywa pacjent.
Komisja Europejska wniosła przeciwko Hiszpanii skargę. Podniosła, że uregulowanie hiszpańskie narusza swobodę świadczenia usług. Regulacja może odwodzić np. osoby w starszym wieku od wyjazdów turystycznych do państw członkowskich, w których warunki pokrywania kosztów opieki szpitalnej są mniej korzystne niż w Hiszpanii.
Trybunał oddalił skargę Komisji. Rozróżnił leczenie planowane od nieplanowego.
[b] Przy opiece planowanej państwo powinno zapewnić ubezpieczonemu poziom pokrycia kosztów równy temu, jaki przysługiwałby mu, gdyby został przyznany w jego rodzimym systemie opieki zdrowotnej.[/b]
[b] Inaczej jest przy leczeniu nieplanowanym.[/b] Trybunał orzekł, że gdy ubezpieczony przemieszcza się jako turysta, a nie z powodu niedostatków swojego systemu opieki zdrowotnej, warunki pobytu w szpitalu w innym państwie mogą być dla niego lepsze lub gorsze.
Uzasadniają to różnice między państwami oraz cel rozporządzenia nr 1408/71 (od 1 maja 2010 r. obowiązuje rozporządzenie nr 883/2004). Jest nim koordynowanie ustawodawstw krajowych, a nie ich harmonizacja.
