Katarzyna Kucharczyk: Prawo do bycia zapomnianym. Czyli jak wyjść z Matriksa

Z ustaleń „Rzeczpospolitej” wynika, że większość żądań dotyczy usuwania nieprawdziwych treści z mediów społecznościowych, takich jak Facebook. Znaczący odsetek zgłoszeń dotyczy osób małoletnich. O tym nadal mówi się za mało. Nękanie, pomówienia i cyfrowe zniekształcanie rzeczywistości mają destrukcyjny wpływ na psychikę nastolatków. W skrajnych przypadkach prowadzą do samobójstw.

W statystykach dotyczących prawa do bycia zapomnianym widać też rosnącą aktywność przedsiębiorców. Nic dziwnego. Dla firmy nawet jeden nieprawdziwy materiał w sieci może oznaczać wizerunkowy kryzys, a w skrajnym przypadku doprowadzić do bankructwa. Owszem, można próbować przeczekać i postawić na wieloletnią walkę sądową. Ale chyba każdy, kto zna choć trochę polski system sądowy, wie, jak długo trwają takie sprawy, jak są wyniszczające i kosztowne. Unijne prawo daje możliwość szybszego rozprawienia się z nieprawdziwymi informacjami. Nie wymaga wieloletniej batalii sądowej i drogich prawników. Wystarczy wypełnić krótki formularz, dostępny na stronie Google'a.

Dlaczego pPrezydent Nawrocki zawetował ustawę wdrażającą DSA

Słowa mają moc. Mogą budować, ale też niszczyć. Jeśli mamy do czynienia z dezinformacją, hejtem, nieprawdziwymi informacjami – nie umywajmy rąk. Działajmy. To trudniejsze od narzekania i teoretyzowania. Wymaga odwagi, czasu, konsekwencji i zaangażowania. Trafnie ujął to Morfeusz w filmie „Matrix”: istnieje różnica między znajomością drogi a podążaniem nią.

Szkoda, że dobrowolnie zrzekamy się narzędzi, które mogłyby nam w podążaniu tą drogą pomóc. Najwyraźniej odpowiedzialność za słowo nie znajduje się na liście priorytetów prezydenta Nawrockiego. Niedawno zawetował ustawę, która miała dostosować polskie prawo do unijnego aktu o usługach cyfrowych.

Czytaj więcej

Dobra osobiste

Prezydent w bikini na zdjęciach AI. Prawnicy wyjaśniają, czy coś za to grozi

Wetując przepisy ułatwiające walkę z nielegalnymi treściami w sieci, prezydent naraził się na kpi...

Ustawa byłaby realnym wsparciem w walce z hejtem, dziecięcą pornografią oraz innymi nielegalnymi treściami. Byłaby też rozsądnym kompromisem pomiędzy wolnością słowa a zapewnieniem bezpieczeństwa w internecie. Niestety, mechanizmy wspierające prywatność i ochronę małoletnich przegrały w konfrontacji z presją prawicowego środowiska politycznego.