Wyrok TK ws. obniżenia wartości nieruchomości w okresie luki planistycznej

W środę Trybunał Konstytucyjny orzekał w sprawie obniżenia wartości nieruchomości w okresie tzw. luki planistycznej.

Czytaj także: Jakie odszkodowanie za zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

Skargę w tej sprawie złożyła właścicielka nieruchomości. Jej działka przez długie lata była objęta planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego. Dopuszczał on zabudowę o charakterze jednorodzinnym z możliwością jej uzupełnienia m.in. o lokalizacje zakładów rzemieślniczych.

Następnie został on uchylony.

Obowiązywało jednak studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta, zgodnie z którym działka skarżącej położona była w „strefie zainteresowania miejskiego o funkcjach mieszanych" skarżąca sprzedała działkę, gdy obowiązywał już nowy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Przewidywał on inne przeznaczenie dla jej nieruchomości, a mianowicie pod drogi powiatowe.

Działka ta nie była zabudowana ani w okresie pozostawania w mocy poprzedniego planu zagospodarowania przestrzennego, ani po wejściu w życie nowego planu.

Następnie skarżąca wniosła do sądu okręgowego powództwo o zasądzenie na jej rzecz od gminy odszkodowania za obniżenie wartości zbytej nieruchomości, spowodowane uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd okręgowy oddalił powództwo przeciwko gminie o zapłatę odszkodowania w wysokości odpowiadającej różnicy w wartości zbytej przez nią nieruchomości przed i po ogłoszeniu planu zagospodarowania przestrzennego. Nic nie wskórała również w sądzie apelacyjnym.

Zdaniem sądów zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wysokość odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości oraz wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości ustala się na dzień jej sprzedaży.

Inaczej uważa skarżąca. Jej zdaniem kwestionowany przepis w zakresie, w jakim obniżenie wartości nieruchomości odnosi do kryterium faktycznego jej wykorzystania w okresie tzw. luki planistycznej, jest niezgodny z konstytucją.

Stary plan oraz studium zawierały zdecydowanie korzystniejsze zapisy.

Trybunał Konstytucyjny uznał, że art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, rozumiany w ten sposób, że pozwala na ustalenie mniej korzystnego przeznaczenia nieruchomości niż w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed 1 stycznia 1995 r. jest niezgodny z art. 64 ust. 2 konstytucji.