Uczniowie zaczęli skarżyć się na nauczycielkę matematyki już w pierwszym semestrze po jej powrocie z rocznego urlopu dla poratowania zdrowia. W następnym roku szkolnym protest uczniów się nasilił, gdyż zdarzało się, że całe klasy bojkotowały lekcje matematyki, prowadzone przez nielubianą nauczycielkę.
Dyrektor szkoły, sam nauczyciel matematyki, w październiku i listopadzie 2010 r. przeprowadził ocenę pracy nauczycielki. Po dwóch miesiącach chodzenia na prowadzone przez nią lekcje stwierdził, że mają one chaotyczny przebieg, a matematyczka popełnia błędy merytoryczne.
Zdarzało się, że zaplanowany na daną lekcję program nie był realizowany w odpowiednim czasie i był zlecany do opanowania jako praca domowa. Uczniowie mieli też zadawane te same ćwiczenia do wykonania po raz kolejny. Hospitacje przeprowadzone przez dyrektora oceniało później kuratorium oświaty, które podtrzymało negatywną ocenę pracy nauczycielki.
Dyrektor szkoły, na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 5 Karty nauczyciela, rozwiązał z nauczycielką matematyki stosunek pracy nauczyciela mianowanego, z trzymiesięcznym okresem wypowiedzenia. Nauczycielka odwołała się do sądu pracy, a ten w obu instancjach oddalił jej żądanie przywrócenia do pracy.
W skardze kasacyjnej do Sądu Najwyższego nauczycielka powołała się na to, że sąd rejonowy odrzucił wszystkie jej wnioski dowodowe i swoje rozstrzygnięcie oparł na opinii biegłego.
