Od początku lat 90. resort kultury zajmuje się badaniem polskiej spuścizny kulturalnej na świecie. Wydano kilkadziesiąt opracowań. Tym razem w serii „Poza krajem" ukazał się „Plakat polski w Bibliotece Polskiej w Paryżu" Anny Agnieszki Szablowskiej.
Paryska kolekcja plakatów (ok. 700 sztuk) to swoista kronika wydarzeń historycznych dotyczących kraju od 1901 roku. Zawiera plakaty nieznane nad Wisłą, powstałe np. w USA, Szwajcarii lub we Francji. Przykładem może być plakat z lat 50. „Matko! Nie sprzedawaj duszy dziecka" – apelujący, aby Polki z Francji nie posyłały dzieci na reżimowe kolonie letnie w PRL.
Środowiska emigracyjne pielęgnowały prawdę historyczną. Stąd liczne plakaty antybolszewickie z okresu wojny 1920 roku, z lat okupacji niemieckiej, ujawniające zbrodnie polityczne PRL. Bodaj najliczniejszą grupą są plakaty z lat 1980 – 1981 i czasów stanu wojennego, najczęściej nieznane z wcześniejszych monografii.
Anna A. Szablowska, historyk sztuki z Instytutu Sztuki PAN, analizuje rodowód artystyczny dzieł. Sytuuje poszczególne plakaty na tle sztuki polskiej i obcej. Książka zawiera reprodukcje kilkuset dzieł, teksty po polsku i francusku. Także biogramy autorów. Wyzwaniem dla kolejnych badaczy jest fakt, że wielu twórców emigracyjnych plakatów pozostaje anonimowych, szczególnie ci z okresu stanu wojennego. Ta sama autorka wydała wcześniej monografię o polskim plakacie w muzeach Lwowa.
Tomy serii „Poza krajem" mają nakład ok. 1 tys. egzemplarzy. Zwykle połowa edycji trafia do bibliotek kraju, gdzie znajduje się opisywany zbiór poloników, i do placówek dyplomatycznych. Książki nie są dostępne w księgarniach, lecz jedynie w Departamencie Dziedzictwa Kulturowego Ministerstwa Kultury.
