[b][link=http://blog.rp.pl/gabryel/2009/08/12/kto-okielzna-swiete-krowy/]skomentuj na blogu[/link][/b]
Tak się dzieje w Najwyższej Izbie Kontroli, Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji, Instytucie Pamięci Narodowej, Sądzie Najwyższym.
Najpierw generalne założenie. Gdyby pracownicy instytucji państwowych zarabiali znacznie więcej, niż zarabiają, instytucje te zatrudniałyby – w naszym, wspólnym interesie – znacznie lepszych pracowników, bo konkurencja w zmaganiach o zajmowane przez nich etaty byłaby większa.
Jednak nic nie przemawia za tym, aby w czasie gdy spadają, utrzymują się na tym samym poziomie lub – w najlepszym razie – rosną bardzo wolno pensje pracowników firm prywatnych, którzy składają się na pensje pracowników sfery budżetowej, pensje tychże pracowników budżetówki rosły bardzo szybko.
Gdy podczas głębokiego kryzysu zarząd prywatnej firmy obniża płace pracownikom, czyni to w trosce o interes całej firmy (czyli jej pracowników i właściciela). Tak samo powinno się dziać w przypadku instytucji państwowych. Tam o interes pracowników oraz właściciela "firmy" (czyli podatników) powinien dbać Sejm.
