Meridiam wy­ło­żył na budowę au­to­stra­dy do gra­ni­cy z Niem­ca­mi 150 mln eu­ro.

Thier­ry De­au:

Tak. I by­ły to do­brze wy­da­ne pie­nią­dze.

Ja­kie środ­ki chce­cie za­in­we­sto­wać te­raz? Obec­nie za­rzą­dza­my port­fe­lem o war­to­ści 2 mld eu­ro. Wła­śnie skoń­czy­li­śmy zbie­rać ko­lej­ny 1 mld eu­ro, któ­ry chce­my za­in­we­sto­wać m.in. w Eu­ro­pie Środ­ko­wej. Pol­ska jest kra­jem pierw­sze­go wy­bo­ru. Szu­ka­my do­stęp­nych pro­jek­tów.

Dla­cze­go Pol­ska?

Bo to jed­na z naj­więk­szych eu­ro­pej­skich go­spo­da­rek, z jed­nym z naj­więk­szych de­fi­cy­tów no­wo­cze­snej in­fra­struk­tu­ry w stosunku do po­trzeb. Jest też jed­ną z nie­licz­nych go­spo­da­rek eu­ro­pej­skich, któ­re się roz­wi­jają, na­wet w cza­sie kry­zy­su. Ob­ser­wu­ję roz­wój Pol­ski od 1995 ro­ku i wi­dzę, jak wie­le już się zmie­ni­ło. Ale wie­le jesz­cze jest do zro­bie­nia.

Do kie­dy mu­si­my przed­sta­wić li­stę pro­jek­tów? Bę­dzie do­brze, jeśli po­wsta­nie ona w cią­gu pięciu lat.

O ja­kich pro­jek­tach mó­wi­my?

O wszyst­kich in­we­sty­cjach re­ali­zo­wa­nych w ra­mach part­ner­stwa pu­blicz­no-pry­wat­ne- go. Mo­że­my in­we­sto­wać w lot­ni­ska, por­ty mor­skie, sze­ro­ko ro­zu­mia­ną in­fra­struk­tu­rę so­cjal­ną, czy­li szko­ły, uni­wer­sy­te­ty, po­ste­run­ki po­li­cji czy są­dy. Atrak­cyj­ne dla nas są też oczysz­cza­nie ścieków czy spa­lar­nie śmie­ci.

A pro­jek­ty ko­le­jo­we?

Jak naj­bar­dziej. Ma­my w Eu­ro­pie dwa pro­jek­ty ko­le­jo­we. Je­den to bu­do­wa szyb­kiej ko­lei we Fran­cji, ca­ły pro­jekt jest wart 8 mld eu­ro. Fi­nan­so­wa­nie zo­sta­ło za­mknię­te w czerw­cu te­go ro­ku. Ko­lej­ną in­we­sty­cją, któ­ra po­win­na zo­stać do­mknię­ta na po­cząt­ku grud­nia, jest li­nia tram­wa­jo­wa w No­ttin­gham w Wiel­kiej Bry­ta­nii. Chęt­nie an­ga­żu­je­my się w pro­jek­ty trans­por­to­we. Wzrost za­in­te­re­so­wa­nia roz­wo­jem ko­lei to no­wy trend w Eu­ro­pie. Du­żo współ­pra­cu­je­my z Eu­ro­pej­skim Ban­kiem In­we­sty­cyj­nym i Ko­mi­sją Eu­ro­pej­ską. Dla tych in­sty­tu­cji li­czy się zmniej­sze­nie emi­sji CO2. W cią­gu naj­bliż­szych lat ta­kie pro­jek­ty, bę­dą głównymi w Eu­ro­pie.

Ja­kie jest na­sta­wie­nie pol­skie­go rzą­du do współ­pra­cy z part­ne­ra­mi pry­wat­ny­mi?

Pierwsze kro­ki za­wsze są trud­ne dla każ­de­go kra­ju. To no­wy, zu­peł­nie in­ny od tra­dy­cyj­ne­go, spo­sób na za­pew­nie­nie usług pu­blicz­nych. Za­nim rząd przy­stą­pi do współ­pra­cy z part­ne­rem pry­wat­nym, mu­si ze­brać grun­tow­ną wie­dzę na ten te­mat. Pol­ska ten krok oraz pierw­sze do­świad­cze­nia ma już za so­bą i wnio­ski są po­zy­tyw­ne. Przy­kła­dem jest bu­do­wa au­to­stra­dy A2 do nie­miec­kiej gra­ni­cy – pro­jekt zre­ali­zo­wa­ny w re­kor­do­wo krót­kim cza­sie i zgod­nie ze wszyst­ki­mi mię­dzy­na­ro­do­wy­mi stan­dar­da­mi. To po­win­no skło­nić pol­ski rząd do kon­ty­nu­acji te­go tren­du.

Ja­kie naj­więk­sze trud­no­ści na­po­ty­ka­ją w Pol­sce chęt­ni do an­ga­żo­wa­nia się w PPP. Co mu­si się zmie­nić, by śro­do­wi­sko by­ło dla nich bar­dziej przy­ja­zne?

Już się zmie­nia. Mu­si wzro­snąć pew­ność rzą­du co do ko­rzy­ści pły­ną­cych z part­ner­stwa pu­blicz­no-pry­wat­ne­go. Roz­ma­wia­my na ten te­mat.

Co jest ważne dla Me­ri­diam, aby za­an­ga­żo­wać się we współ­pra­cę z rzą­dem?

Za­le­ży nam na part­ner­stwie. To dłu­go­trwa­łe mał­żeń­stwo, a nie prze­lot­na re­la­cja. Pod­pi­su­je­my kon­trakt na 30 lat, po­trze­bu­je­my przej­rzy­stych za­sad, któ­re za­pew­nia­ją po­czu­cie bez­pie­czeń­stwa. Ja­sne mu­szą być wza­jem­ne pra­wa i obo­wiąz­ki  obu stron. W kontr­ak­cie trze­ba rów­nież okre­ślić spo­sób roz­wią­zy­wa­nia ewen­tu­al­nych spo­rów, je­że­li się one po­ja­wią.  Naj­waż­niej­sze to usta­lić trwa­łe za­sa­dy współ­pra­cy, nie ­zmie­nia­ne w czasie trwa­nia kon­trak­tu.

Na świa­to­wym ryn­ku są pie­nią­dze, któ­re moż­na po­zy­skać na pro­jek­ty PPP?

Pie­nią­dze są do­stęp­ne, je­że­li jest od­po­wied­nia at­mos­fe­ra do in­we­sto­wa­nia. Pro­jek­ty in­fra­struk­tu­ral­ne re­ali­zo­wa­ne w ra­mach part­ner­stwa pu­blicz­no-pry­wat­ne­go są też do­brą oka­zją dla pol­skich fun­du­szy eme­ry­tal­nych do za­in­we­sto­wa­nia w rozwój wła­snego kraju. W ten spo­sób przy­czy­nia­ją się do po­pra­wie­nia stan­dar­du ży­cia ko­lej­nych po­ko­leń, a zgromadzone pie­nią­dze za­ra­bia­ją i na­pę­dza­ją go­spo­dar­kę.

Tym­cza­sem do Eu­ro­py do­cie­ra druga fa­la kry­zy­su. To dwie roż­ne rze­czy. Ban­ki bę­dą zmniej­szać swo­je za­an­ga­żo­wa­nie w in­we­sty­cje, ale pie­nią­dze, i to du­że, ma­ją in­we­sto­rzy in­sty­tu­cjo­nal­ni. Oni mo­gą zo­stać no­wy­mi kre­dy­to­daw­ca­mi. Na pew­no bę­dą za­in­te­re­so­wani kupowaniem ob­li­ga­cji in­fra­struk­tu­ral­nych, je­że­li ta­kie po­ka­żą się na ryn­ku.

Thier­ry Déau ukoń­czył Eco­le Na­tio­na­le des Ponts et Chaussées w Pa­ry­żu.

W 1994 r. zwią­zał się z Egis Pro­jects, gdzie za­rzą­dzał pro­jek­tami in­fra­struk­tu­ral­nymi, a od 2001 r. był jego prezesem. W 2004 r. roz­po­czął tworzenie Me­ri­diam, któ­rym za­rzą­dza do dziś.