Berlin osiągnął swój podstawowy cel: w zamian za zgodę na wypłatę Grecji kolejnych miliardów ustalono, że do pomocy dołożą się banki. Dotąd tylko rządy, a więc podatnicy, płaciły, a bankom oszczędzano kosztów ratowania eurobankrutów. Teraz mają się one zgodzić na wydłużenie terminu spłaty posiadanych greckich papierów i obniżenie ich oprocentowania. Grecja ma mieć 15 lat zamiast 7,5 roku na spłatę długu. Odsetki mają wynieść 3,5, a nie 4,5 proc. Wartość netto tego dodatkowego wsparcia ze strony banków ma wynieść 37 mld euro. Taka operacja jest określana mianem częściowego bankructwa. Premier Jeorjos Papandreu wyglądał na szczęśliwego. – Jesteśmy dumnym i pracowitym narodem. Prosimy tylko o prawo do przeprowadzenia wielkich zmian w gospodarce – mówił.

Strach przed rozpadem

strefy euro powoduje, że oszczędza już cała Europa. Z szacunków „Rzeczpospolitej" wynika, że w ciągu czterech lat unijne kraje chcą zaoszczędzić prawie 280 mld euro. W ciągu roku skala oszczędności wzrosła o ok. 60 mld euro.

Plany cięć ogłosiły kraje południowej Europy, które nie radzą sobie z obsługą zadłużenia. W większości był to warunek otrzymania wsparcia. Oszczędzają też państwa mające problemy z nadmiernym deficytem – wśród nich Polska, która miała w 2010 r. ponaddwukrotnie wyższy poziom od dopuszczalnego, czyli 7,9 proc. PKB.

Najprostszymi sposobami na obcięcie wydatków stosowanymi przez większość krajów są ograniczenia kosztów utrzymania administracji, czyli cięcia pensji, ograniczenia w zatrudnieniu i zakupach. Pod nóż poszło też wiele inwestycji.