fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Ekonomia

Polityka fiskalna nie musi być nudna

Jeśli można powiedzieć, że ktoś napisał interesującą opowieść o wydatkach publicznych, to właśnie zrobił to prof. Andrzej Wiernik.
Andrzej Wiernik, Finanse publiczne, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne Warszawa 2007
Jego „Finanse publiczne” wydane przez Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne to napisany w sposób przystępny przewodnik po rodzimym systemie finansów publicznych. Jest to świetna lektura uzupełniająca dla studentów, którzy chcą zrozumieć, jakie są zależności pomiędzy indywidualnymi finansami a finansami państwa. Dodatkowo dla nich jest to też kompendium danych statystycznych z ostatnich lat. Ale powinna to być lektura obowiązkowa dla polityków, działaczy samorządowych i wszystkich osób, które chcą zajmować się działalnością publiczną.
Polski system finansowy prof. Wiernik traktuje „jako szczególny przypadek zjawisk ogólnoświatowych”. Ale jest on też dla niego „przedmiotem licznych nieporozumień, mitów, fałszywych sądów wynikających z powierzchownego podejścia i niedostatecznej znajomości uwarunkowań i zależności”. Książkę więc napisał, jak sam przyznaje, by spróbować owe nieporozumienia i mity rozsupłać i rozwiać. Robi to spokojnie, z naukowych podejściem (choć nie przesadza z prezentowaniem licznych teorii i modeli ekonomicznych), ale także z zacięciem publicystycznym. Autor nie jest anonimowy w swoich poglądach, przekazuje je z odpowiednią swadą dla znawcy tematu. Niekiedy polemizuje z poglądami innych ekonomistów (na przykład na temat przykładania wagi do klina podatkowego jako ogranicznika wzrostu zatrudnienia). W innych sytuacjach, jak w przypadku automatycznych stabilizatorów koniunktury, pokazuje, jak pojęcia znane i stosowane w teoriach ekonomicznych mają niewielkie zastosowanie w praktyce. Punktem wyjścia do jego rozważań jest pojęcie finansów publicznych jako systemu finansowania zadań władz publicznych. Dlatego też niekiedy w książce znajdują się rekomendacje dla rządów. Przez tę opowieść profesor pokazuje, jak władza publiczna powinna określać cele i w jaki sposób można oceniać efekty jej pracy poprzez analizowanie jej polityki fiskalnej czy dbałości o równowagę budżetową. Stąd zapewne część książki poświęcona jest analizie sposobów uprawiania polityki fiskalnej przez rządy polskie od 1998 roku, od początku transformacji do połowy 2005 roku.
Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA