fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Mundurowi

Postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszy: Czy policjant może mieć kilku obrońców

rp.pl

Obwiniony o naruszenie dyscypliny służbowej wskazał jako swoich obrońców dwóch policjantów. Najpierw samego komendanta jednostki, w której służy, później funkcjonariusza z komendy w sąsiednim mieście. Czy to oznacza, że obie te osoby będą uczestniczyć w prowadzonym przez nas postępowaniu dyscyplinarnym?

Nie. Przede wszystkim należy przypomnieć brzmienie art. 135f ust. 1 pkt 4a ustawy o Policji (dalej uop). Zgodnie z nim w toku postępowania dyscyplinarnego obwiniony ma prawo m.in. do ustanowienia obrońcy, którym może być policjant, adwokat albo radca prawny. Wykładnia gramatyczna tego przepisu nie budzi żadnych wątpliwości, jest w nim bowiem mowa o obrońcy, a nie o obrońcach w liczbie mnogiej. Organ może więc nie wyrazić zgody na udział w postępowaniu więcej niż jednego obrońcy. Potwierdza to wyrok WSA z 15 lutego 2007 r. (II Sa/Wa 7/07).

Wprawdzie orzeczenie to zostało wydane w poprzednim stanie prawnym, gdy zgodnie z obowiązującym wówczas art. 135f ust. 1 pkt 4 uop w toku postępowania dyscyplinarnego obwiniony miał prawo do ustanowienia obrońcy za jego zgodą spośród policjantów, jednak użyte w nim sformułowanie jest takie samo jak w obecnie obowiązujących przepisach. Można więc przyjąć, że cytowane orzeczenie zachowało swoją aktualność.

Zresztą takie rozumienie tego przepisu potwierdza też, choć nie tak wprost, wyrok WSA w Opolu z 14 stycznia 2014 r. (II SA/Op 483/13, orzeczenia. nsa.gov.pl). W sprawie, w której zapadł, obwiniony najpierw na swojego obrońcę powołał jednego adwokata, a następnie, po wiadomości o jego poważnej chorobie, obrońcą ustanowił jego kolegę. Organ początkowo nie kwestionował jego wyboru i do obu z nich wysyłał pisma i zawiadomienia. Zareagował dopiero, kiedy jeden ze wskazanych adwokatów złożył odwołanie od wydanego orzeczenia dyscyplinarnego. Organ odmówił jego przyjęcia gdyż zostało złożone przez osobę wskazaną w drugiej kolejności. Takie postępowanie sąd zakwestionował. Zdaniem WSA to nie organ był uprawniony do samodzielnego przyjęcia i wskazania osoby obrońcy obwinionego oraz oceniania, które pełnomocnictwo utraciło moc, w sytuacji gdy nie poinformowano skarżącego o konieczności wyboru obrońcy.

—Małgorzata Jankowska

podstawa prawna: art. 135f ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. DzU z 2015 r., poz. 355 ze zm.)

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA