fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Służby mundurowe

Najdłuższe koszary zabytkiem

materiały prasowe
Grzegorz Byszewski
Marek Kozubal
Koszary obronne Twierdzy Modlin, które mają ponad 2 kilometry długości zostały wpisane do rejestru zabytków.
Do rejestru wpisano m.in. skrzydło północne, południowe oraz zachodnie wraz z kojcem Meciszewskiego, Kordegardą Narewską, bramą Chasseloup, zabudowanymi estakadami bram we wschodniej części skrzydła północnego i murami oporowymi, a także dziedziniec. O decyzji Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków poinformowała rzecznik prasowa Agnieszka Żukowska.
Zespół koszar obronnych wraz z terenem dziedzińca stanowi integralny element historycznej zabudowy Twierdzy Modlin. W budynku zachowały się niektóre elementy historycznego wyposażenia, jak: żeliwne schody, metalowe balustrady, haki do wciągania luf armatnich, stolarka okienna i drzwiowa – część z profilowanym nadświetlem oraz posadzki).
Zespół koszarowy, w zamyśle architekta, miał stanowić potężną warownię, zaprojektowaną tak, by umożliwić swobodny ostrzał artyleryjski, o czym świadczą widoczne ślady po otworach strzelniczych, zarówno artyleryjskich, jak i dla broni ręcznej.
Na budynkach koszarowych widać ślady walk prowadzonych w I i II wojnie światowej. Zachowały się ślady ostrzałów. W środku koszar mieściły się ośrodki szkolnictwa wojskowego, stacjonowało tam dowództwo wojskowe oraz mieściła się szkoła przygotowująca oficerów. Kształcono specjalistów i budowniczych m.in. z zakresu inżynierii mostów drogowych, torów dla kolejek wąskotorowych oraz sztuki fortyfikacyjnej.
Kompleks koszarowy powstał wewnątrz obwałowań obronnych starszej twierdzy napoleońskiej. Historia jego budowy wiąże się z decyzją gruntownej przebudowy i rozbudowy Twierdzy Modlin podjętej, bezpośrednio po upadku powstania listopadowego w końcu 1831 roku. Wówczas wykonano plan modernizacji fortyfikacji Modlina pod kierownictwem szefa Zachodniego Okręgu Inżynierii gen. Dehna i przy udziale gen. Aleksandra I Feldmana.
Do robót fortyfikacyjnych w Modlinie przystąpiono wiosną 1832 roku W tym czasie znacznej przebudowie uległa ówczesna cytadela twierdzy, którą tworzyło zamknięte wewnętrzne obwarowanie główne. Zbudowano zamknięty wielobok koszar obronnych, których odcinek nad rzeką Narwią wraz z czterokondygnacyjnym kojcem (później nazwanym Meciszewskiego) był gotowy w 1838 roku. Cały kompleks koszarowy ukończono natomiast w 1844 roku. Na przełomie XIX i XX wieku, nad jedną z bram skrzydła północnego, wzniesiono tzw. Wieżę Wodną.
Podczas oblężenia Twierdzy Modlin w 1915 roku zniszczeniu uległ fragment koszar obronnych przy narożniku południowo-zachodnim. Uszkodzone były również inne partie budynku, w tym spalono dachy. W okresie międzywojennym obiekt stracił charakter obronny, modernizowano go już jako budynek koszarowy.
We wrześniu 1939 roku koszary obronne Twierdzy Modlin zostały uszkodzone. Po wojnie przystąpiono do odbudowy części zniszczonych budynków. Prace remontowe prowadzone były jeszcze w latach 60. poprzedniego wieku.
Po 1945 roku budynek ponownie służył wojsku. Znajdowała się tu m.in. Oficerska Szkoła Broni Pancernej, Wyższa Szkoła Pilotów, Szkoła Podoficerska Saperów, a także pułk szkolny czołgów, mostów, łączności oraz jednostka służby chemicznej. W obiekcie ulokowano również warsztaty wojskowe, batalion radiotechniczny oraz archiwa Ministerstwa Obrony Narodowej i Wojsk Lotniczych.
Teren dziedzińca wewnętrznego koszar obronnych przeznaczony był m.in. na plac manewrów, ćwiczeń i apeli oraz parad wojskowych. Pełnił również funkcję komunikacyjną, a na jego obszarze znajdowała się zabudowa bezpośrednio związana z funkcjonowaniem koszar (m.in. cerkiew, Wieża Ciśnień, budynki magazynowe, warsztatowe i sztabowe oraz latryny). Na wewnętrznych drogach znajduje się oryginalny bruk.
Źródło: rp.pl
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA