Główną bohaterką jest nastoletnia księżniczka Bean, która w niczym nie przypomina postaci Disneya. Pije na umór, jest leniwa, zdarza jej się kogoś zabić, nie stroni od narkotyków. Towarzyszy jej osobisty demon Luci i zielonkawy Elfo. Historia osadzona jest w królestwie Dreamland, gdzie rządzi podstarzały, otyły król Zog.

Świetna obsada aktorów dubbingujących postaci, perfekcyjnie wykonana animacja – znak rozpoznawczy Groeninga – i pomysł na scenariusz schodzą na dalszy plan przy rozwleczonej fabule. Wiele wątków przygód blondchłopczycy i jej kompanów w pierwszej serii nie dopowiedziano i pozostawiono do kontynuacji. Ale kto liczył na ich rozwiązanie w drugim sezonie, się zawiódł. Na dodatek opowieść w kolejnych odcinkach rozbija się na pomniejsze epizody. W tym natłoku trudno już ustalić, które ze scen mogą być istotne dla dalszej fabuły, a które są tylko poboczne. Mógłby uratować to jeszcze humor, ale i tego jest niewiele.