Sąd Okręgowy w Gliwicach nabrał wątpliwości prawnych, rozpatrując sprawę spółdzielni mieszkaniowych. Domagała się ona od komornika wniesienia opłaty za wielokrotnie udzielone informacje.
Chciała po 20 zł za każdą z nich, w sumie 850 zł. Powołała się przy tym na art. 2 ust. 5 i 9 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz swoją uchwałę. Jej zdaniem nie było to wygórowane żądanie. Organy podatkowe pobierają bowiem za informacje 45 zł, a ZUS 40,47 zł.
Sąd rejonowy umorzył postępowanie. Uznał bowiem, że spółdzielnia nie jest podmiotem prawa publicznego i jej wewnętrzne uregulowania nie mogą stanowić podstawy naliczenia opłaty.
Spółdzielnia postanowiła więc wnieść apelację do Sądu Okręgowego w Gliwicach, a ten nabrał wątpliwości. I skierował pytanie prawne do Sądu Najwyższego, czy spółdzielnia mieszkaniowa może się domagać od komornika na drodze sądowej opłaty za udzielenie informacji na podstawie art. 2 ust. 5 i 9 ustawy o komornikach sądowych.
SO uważa, że powinna mieć do tego prawo. Opłaty za udzielenie komornikowi informacji koniecznych do prawidłowego prowadzenia postępowania egzekucyjnego należą do kosztów tego postępowania (art. 2 ust. 5 i 9 ustawy o komornikach). Oznacza to, że na podstawie tych przepisów spółdzielnia powinna mieć prawo domagania się takiej opłaty na drodze sądowej.
