Oskarżony P.S. złożył wniosek o wyłączenie od orzekania w jego sprawie sędziego A.K., i jednocześnie wniósł o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Okręgowego Warszawa – Praga i sędziów Sądu Okręgowego Warszawa od orzekania w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziego A.K.

Na rozprawie obrońca oskarżonego – adwokat M.G. poparł wniosek swojego klienta i w jego uzupełnieniu złożył do akt sprawy listę sędziów Sądu Okręgowego Warszawa – Praga i Sądu Okręgowego w Warszawie.

Z uwagi na niemożności utworzenia składu do rozpoznania wniosku spośród sędziów Sądu Okręgowego w Warszawie, zastępca przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Warszawie przekazał wniosek Sądowi Apelacyjnemu.

Sąd Apelacyjny w Warszawie (sygn akt II Ako 65/12) postanowił postawić wniosek P.S. o wyłączenie wszystkich sędziów bez rozpoznania, a wniosek o wyłączenie sędziego A.K. przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie.

W na wstępie uzasadnienia Sąd Apelacyjny przypomniał, że instytucja wyłączenia sędziego urzeczywistnia konstytucyjnie zagwarantowane prawo do bezstronnego sądu, ale jednocześnie niedopuszczalne jest „aby strona w celu realizacji swoich interesów procesowych w sposób instrumentalny wykorzystywała tę instytucję doprowadzając w konsekwencji do sparaliżowania postępowania karnego i uniemożliwienia wydania rozstrzygnięcia w rozsądnym terminie".

Sąd podniósł, że obowiązujące przepisy postępowania karnego nie przewidują możliwości wyłączenia wszystkich sędziów danego sądu ani nawet wszystkich sędziów konkretnego wydziału tego sądu.

Ponadto skład orzekający, stwierdził, że przeciwko dopuszczalności wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Okręgowego w Warszawie przemawia okoliczność, że wniosek ten dotyczy de facto sędziów, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego A.K. Tymczasem w sprawie nie zostało wydane jeszcze żadnego zarządzenie o wyłączeniu sędziego, który wniosek ten ma rozpoznać. Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu podkreślił, iż w myśl jednolitego orzecznictwa Sądu Najwyższego od udziału w sprawie może być wyłączony tylko ten sędzia, który wyznaczony został do jej rozpoznania (vide: postanowienia SN z 30 czerwca 2010 r., WD 7/10, OSNKW 2010/1/1344).