Dorota S. była kasjerką w jednym ze sklepów w Białymstoku. W czerwcu 2010 r. trzech klientów zakupiło trzy szklane butelki wody gazowanej. Poprosili ją o otwarcie butelek. Podczas zdejmowania kapsla trzecia butelka pękła.
Ostra krawędź szkła wbiła się w lewą dłoń kasjerki. W szpitalu rozpoznano ranę ciętą kciuka lewego z częściowym uszkodzeniem ścięgna.
Kobieta domagała się od producenta wody gazowanej 20 tys. zł zadośćuczynienia. Swoje roszczenie wywodziła z odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną produktem niebezpiecznym: art. 449¹ kodeksu cywilnego oraz art. 415 k.c.
Producent wody nie uznał powództwa. Argumentował, że do wypadku mogło dojść wskutek nieumiejętnego otwierania butelki przez Dorotę S. bądź nieprawidłowego zachowania innych członków personelu w sklepie lub nieprawidłowego sposobu przechowania i przenoszenia butelek z magazynu do sklepu.
Sąd Rejonowy w Białymstoku oddalił roszczenie. Podniósł, że do stwierdzenia odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną produktem niebezpiecznym niezbędne jest wykazanie przez poszkodowanego następujących przesłanek: istnienia produktu niebezpiecznego, szkody oraz adekwatnego związku przyczynowego między normalnym używaniem produktu a szkodą. Producent może się zaś uwolnić od odpowiedzialności za szkodę, wykazując choćby jedną z przesłanek wymienionych w art. 449 (3) k.c. Na przykład gdy właściwości niebezpieczne produktu ujawniły się po wprowadzeniu go do obrotu, chyba że wynikły one z przyczyny tkwiącej poprzednio w produkcie.
