W tym roku planowane jest uroczyste otwarcie tego miejsca pamięci. Inwestycję realizuje Fundacja Dziedzictwa Kulturowego, która m.in. finansuje prace renowacyjne na nekropolii przy Okopowej.
Idea wzniesienia mauzoleum narodziła się już w 1938 r. wśród przedstawicieli warszawskiej Gminy Wyznaniowej Żydowskiej. Z informacji Fundacji Dziedzictwa Kulturowego wynika, że mauzoleum miało służyć „jako miejsce upamiętnienia żydowskich żołnierzy biorących udział w różnych kampaniach i wojnach szczególnych dla polskiej historii i wspólnej tożsamości: uczestników insurekcji kościuszkowskiej, żołnierzy wojska Napoleona, powstańców listopadowych i styczniowych, żołnierzy tzw. Wielkiej Wojny, a także Żydów, walczących w szeregach Wojska Polskiego o odzyskanie niepodległości i ustalenie granic w latach 1918–1921".
W ten sposób planowano uczcić m.in. pamięć pułkownika Berka Joselewicza, który formował oddziały składające się z Żydów, uczestniczył w insurekcji kościuszkowskiej, był też żołnierzem Legionów Henryka Dąbrowskiego, a także Henryka Wohla, dyrektora Wydziału Skarbu Rządu Narodowego w powstaniu styczniowym.
W wyniku konkursu projektantem mauzoleum został Marcin Weinfeld, który uczestniczył m.in. w budowie pierwszego warszawskiego niebotyka gmachu Towarzystwa Ubezpieczeń Prudential (dzisiaj hotel Warszawa).
Jeszcze przed wybuchem wojny zdołano usunąć znajdujące się na terenie przyszłego mauzoleum nagrobki i usypano ziemne wzniesienie. W 1939 r. zaczęto stawiać betonowo-ceglaną konstrukcję, której jednak z powodu wybuchu wojny nigdy nie ukończono.
