Z tego artykułu się dowiesz:
- Jakie zmiany w Ustawie o Łowiectwie zostały przyjęte przez fiński parlament dotyczące wilków?
- Dlaczego fińska Rada Analiz Wpływu Regulacji krytykowała proces legislacyjny dotyczący odstrzału wilków?
- Jak zareagował Sąd Administracyjny na działanie fińskiej agencji leśnej Metsähallitus w sprawie polowań na obszarach chronionych?
- W jaki sposób Unia Europejska dostosowuje przepisy dotyczące ochrony dużych drapieżników, takich jak wilki?
- Jakie mechanizmy przewidują państwa UE w swoich planach ochrony wobec dużych drapieżników?
- Jakie środki ochrony wilków obowiązują obecnie w Polsce i czy są przewidziane zmiany?
W głosowaniu, które odbyło się we wtorek, aż 45 parlamentarzystów z partii opozycyjnych poparło rząd.
Nowa ustawa złagodziła całoroczną ochronę wilków. Odstrzał będzie teraz możliwy w okresach wyznaczonych przez rząd. Ministerstwo Rolnictwa i Leśnictwa określi roczne limity polowań w poszczególnych regionach. Przepisy wejdą w życie za niecałe dwa tygodnie, 1 stycznia. Na początek planuje się zezwolenie na odstrzał 65 wilków.
Pod koniec listopada niezależna Rada Analiz Wpływu Regulacji w Finlandii surowo oceniła proces legislacyjny rządu, wskazując na pominięcie standardowej procedury i brak analizy skutków.
Czytaj więcej
W ostatniej dekadzie populacja wilków w Europie wzrosła o 58 procent – wynika z nowego raportu. Mimo że gatunek ten jeszcze do niedawna był na gran...
Sąd unieważnia zezwolenia na polowania
W styczniu państwowa agencja leśna Metsähallitus wydała zezwolenia zezwalające na odstrzał trzech wilków i dwóch rysi na obszarach chronionych Olvassuo, Värriö i Pisavaara.
Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja narusza ustawę o ochronie przyrody i unieważnił zezwolenia. Zwierzęta mogą być zabijane w rezerwatach przyrody tylko wtedy, gdy stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi lub powodują znaczne straty finansowe.
Unia Europejska łagodzi przepisy dotyczące ochrony drapieżników
Obecnie kilka państw europejskich łagodzi lub planuje łagodzić ochronę dużych drapieżników – głównie wilków, ale pośrednio dotyczy to też rysi i niedźwiedzi w tych samych ekosystemach.
W maju Parlament Europejski zmodyfikował unijną Dyrektywę Siedliskową, zmieniając status wilka z „ściśle chronionego” na „chroniony”. Jeżeli ta zmiana wejdzie w życie, wszystkie państwa członkowskie będą mogły w ciągu kilkunastu miesięcy wprowadzać bardziej liberalne przepisy dotyczące polowań na wilki, a pośrednio także na inne duże drapieżniki, np. przez łatwiejsze wydawanie zezwoleń w sytuacji konfliktów ze zwierzętami gospodarskimi.
Czytaj więcej
Pracownia na rzecz Wszystkich Istot apeluje o nie rozpowszechnianie mitów i kłamstw dotyczących chronionego gatunku Canis.
Część państw UE, m.in. Austria, Finlandia, Niemcy, Hiszpania, Francja, Włochy, Chorwacja, Litwa, Portugalia czy Słowenia, w swoich krajowych planach dla Wspólnej Polityki Rolnej uwzględniła mechanizmy pozwalające na interwencje wobec dużych drapieżników, w tym wilków. Oznacza to bardziej elastyczne podejście do ochrony – od odszkodowań po możliwość redukcji liczebności w określonych sytuacjach.
Choć obecne dyskusje i propozycje zmian koncentrują się głównie na wilku, dotyczą one całej polityki wobec dużych drapieżników, w której mieszczą się także ryś i niedźwiedź. W krajach, gdzie te gatunki współwystępują (np. Rumunia, Słowacja, Chorwacja, częściowo Finlandia), złagodzenie podejścia do wilka może w praktyce oznaczać większą presję na ogólne osłabienie ochrony dużych drapieżników, jeśli argument szkód i bezpieczeństwa publicznego zostanie rozszerzony także na inne gatunki.
Polska jeszcze chroni. Jak długo?
W Polsce wciąż jeszcze nie złagodzono zakazu polowania na wilki, są gatunkiem ściśle chronionym, ale środowiska rolników i myśliwych zabiegają o możliwość ich odstrzału. Znane są również przypadki zastrzelenia wilka bez zezwolenia, co na ogół traktowane jest jako kłusownictwo i powinno skutkować odebraniem myśliwemu licencji i utratą prawa posiadania broni.
Zezwolenie można uzyskać w przypadku, gdy wilk stanowi zagrożenie – np. wchodzi do wsi i zabija zwierzęta domowe. Zezwolenie na odstrzał Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska wydaje konkretnej osobie, zwykle myśliwemu z wyspecjalizowanej firmy. Każde zawiera warunki związane z miejscem i czasem odstrzału.
