Poza pierwszymi minutami, kiedy znów zjadła go trema mówił w sposób potoczysty, swobodny i konkretny. Czasem nawet zbyt swobodny. Zresztą ta obserwacja dotyczy obu kandydatów. Obaj mówili zbyt szybko, bez zastanowienia. W ich wypowiedziach dało się wyczuć pospiech i pewien intelektualny nieporządek. Wrażenie to było mniejsze pod koniec debaty, kiedy znikła trema i obaj poczuli się pewniej.

Pierwsza cześć debaty moderowana przez Monikę Olejnik - zdecydowanie na korzyść Komorowskiego. Mimo sprytnego zabiegu, jakim było postawienie przed Komorowskim flagi Platformy Obywatelskiej, Duda wykazał się przede wszystkim sztuką uniku. W sprawach obyczajowych nie przedstawił stanowiska. Podobnie przy pytaniu o JOW-y, finansowanie partii i inne pomysły polityczne. Można było mieć wrażenie, że w głowie ma przede wszystkim kwestie związane z niedzielną debatą, a nie merytoryczne odpowiedzi na pytania zadawane przez Monikę Olejnik. Komorowski był zdecydowanie bardziej merytoryczny i rzeczowy.