Tak wynika z jednego z ostatnich wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA). Sprawa dotyczyła dzielnicowego komendy powiatowej policji. A jego kłopoty zaczęły się w marcu 2025 r., gdy szef wystąpił do komendanta wojewódzkiego o zwolnienie go ze służby. Podstawą był art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o policji, a bezpośrednim powodem długotrwała nieobecność. Komendant powiatowy wskazał, że funkcjonariusz w czasie 6-letniej służby łącznie na L4 przebywał kilkaset dni, zwłaszcza w ostatnich latach. W związku z absencją nie realizuje więc podstawowych zadań. Przełożony podkreślił, że w tej sytuacji obowiązki te spadły na jego kolegów. Procedura ruszyła pełną parą i skończyła się zwolnieniem dzielnicowego ze służby z rygorem natychmiastowej wykonalności. Komendant wojewódzki zgodził się bowiem, że długotrwała nieobecność w służbie dezorganizuje pracę w jednostce.

Absencja z powodu choroby, a zwolnienie ze służby w policji

Policjant postanowił zawalczyć o swoje. W odwołaniu podniósł przede wszystkim, że główną przyczyną jego nieobecności w pracy były wypadki w służbie, zwłaszcza jeden, któremu uległ pod koniec 2022 r., gdy jego radiowóz został staranowany, pędząc na sygnale na interwencję. Podkreślał, że w interesie policji nie jest „pozbywanie się” doświadczonych, wyszkolonych policjantów, którzy okresowo, z uwagi na stan zdrowia spowodowany wypadkiem w służbie, nie mogą jej pełnić.

Czytaj więcej

Policjanci walczący z zaniżonymi uposażeniami przegrali w NSA

Te argumenty nie przekonały jednak komendanta głównego policji (KGP). Utrzymując w mocy rozkaz personalny dotyczący zwolnienia ze służby, zasłonił się art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o policji. Zgodnie z jego treścią policjanta można zwolnić, gdy wymaga tego ważny interes służby. A brak dyspozycyjności policjanta, niezależnie od jej przyczyny, jest w oczywisty sposób sprzeczny z interesem służby. Jego zadania muszą przecież wykonać koledzy, co przekłada się na obciążenie ich pracą, problemy z jej organizacją, a nawet morale.

Przy czym, jak tłumaczył KGP, argumentem za pozostawieniem w służbie nie może być dotychczasowe doświadczenie, umiejętności czy kwalifikacje zawodowe. Przez absencję ich wykorzystanie dla dobra formacji jest przecież niemożliwe.

Spór trafił na wokandę, a zwolniony ze służby dalej przekonywał, że został ukarany za swoje poświęcenie i nienaganną pracę, po tragicznym wypadku w służbie. Skarżący nie kwestionował, że policjanta można zwolnić, gdy wymaga tego ważny interes służby. Niemniej w jego ocenie nie oznacza to, że wystarczy samo zwolnienie lekarskie. Policjant wskazał, że jego absencja chorobowa spowodowana była wypadkiem w służbie, a ostatni zabieg wynikał z kontuzji doznanej podczas meczów piłki nożnej, tj. poprawiania kondycji fizycznej na potrzeby służby. W praktyce zastosowano więc wobec niego karę eliminacyjną za czyn dyscyplinarny, którego nie popełnił.

Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Warszawie uznał jednak, że przesłanka zwolnienia z policji z uwagi na ważny interes służby została w sprawie wykazana wystarczająco. Zauważył, że w trakcie służby skarżący był na L4 w sumie ponad 520 dni. Sąd nie kwestionował, że dzielnicowy uległ poważnemu wypadkowi, ale potem powrócił do służby. Z akt sprawy nie wynika zaś, aby w związku z wypadkiem ubiegał się o urlop zdrowotny.

Czytaj więcej

Ruszyli za uzbrojonym napastnikiem. Kim są policjanci ranni w Krakowie?

WSA nie umknęło też, że w grudniu 2024 r. mężczyzna został skierowany do Rejonowej Komisji Lekarskiej MSWiA, ale nie stawił się w żadnym z trzech terminów. Postępowanie o zwolnienie ze służby zostało wszczęte dopiero po ponad dwóch latach od wypadku, w związku z jego wielomiesięczną nieobecnością w 2024 i 2025 r. WSA nie miał wątpliwości, że prawidłowe wykonywanie zadań oraz sprawne funkcjonowanie całej policji i poszczególnych jej komórek utrudnia każda długotrwała nieobecność funkcjonariusza w służbie. Skutki licznych i stale powtarzających się absencji chorobowych są wyłącznie negatywne dla funkcjonowania formacji, jaką jest policja. Skutki te w tym znaczeniu dotykają także społeczeństwa.

Ważny interes służby kontra absencja policjanta

Ostatecznie do podobnych wniosków doszedł NSA. Również zwrócił uwagę, że dzielnicowy po wypadku został uznany za zdolnego do służby. Absencja może być zaś podstawą zwolnienia ze służby w policji. Co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, a w spornym przypadku ważny interes służby okazał się istotniejszy od interesu funkcjonariusza. Jak bowiem tłumaczyła sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak, absencja policjanta powoduje, że jego zadania musi przejąć ktoś inny. Długotrwała nieobecność z powodu przebywania na L4 ma więc negatywny wpływ na funkcjonowanie danej jednostki i możliwość sprawnego realizowania zadań.

Wyrok jest prawomocny.

Sygnatura akt: III OSK 1531/26