Seks przez internet to nie prostytucja, trzeba więc go opodatkować

Czy panie, które za pieniądze uprawiają seks w internecie, są prostytutkami? Nie są, ponieważ nie oddają do dyspozycji klientów swojego ciała, tylko jego obraz. Firma, która zarabia na współpracy z tymi paniami, powinna więc opodatkować swoje dochody. Takie są wnioski z interpretacji fiskusa.

Wystąpiła o nią spółka z o.o., która organizuje interaktywne transmisje w internecie, tzw. kamerki online. Zatrudnia na zleceniach pełnoletnie panie (nazywa je prezenterkami), które łączą się z klientami i wykonują ich polecenia (chodzi o odpowiednie zachowania, wypowiedzi, reakcje). Ma to charakter rozrywkowy, towarzyski, erotyczny, a nawet pornograficzny – w zależności od potrzeb i oczekiwań klienta. To on decyduje o przebiegu spotkania i jest jego reżyserem.

Seks wirtualny, czyli bez kontaktu fizycznego

Spółka informuje, że usługi prezenterek odbywają się w czasie rzeczywistym, ale tylko w przestrzeni wirtualnej, bez jakiegokolwiek kontaktu fizycznego. Jest to seks wirtualny, polegający na udziale w interaktywnej transmisji. Działania prezenterek mają na celu stworzenie wrażenia uczestnictwa w sytuacji intymnej, niemniej są ograniczone do przekazu audiowizualnego. Każda z zatrudnionych pań otrzymuje wynagrodzenie godzinowe. Spółka zapewnia zaplecze techniczne (sprzęt, oprogramowanie), wsparcie organizacyjne i marketingowe. Obsługuje też płatności i rozliczenia z klientami.

Czy spółka musi opodatkować zarobek z internetowych transmisji? Czy też w tej sprawie ma zastosowanie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT? Przepis ten stanowi, że ustawy o CIT nie stosuje się do przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. Zalicza się do nich m.in. prostytucję.

Przychody z prostytucji wyłączone z podatku

Co na to fiskus? Potwierdził, że przychody wynikające z zachowań, które nie mogą być zaakceptowane przez obowiązujący porządek prawny, są wyłączone spod działania ustawy o CIT. Chodzi o czynności „które w żadnych okolicznościach i warunkach, jakie przepisy prawa przewidują dla zawarcia wolnej od wad umowy, nie mogą być przedmiotem stosunku cywilnoprawnego, nawet hipotetycznie” – czytamy w interpretacji.

Czy taką czynnością jest wirtualny seks? Skarbówka uznała, że nie. Jej zdaniem wirtualny seks nie jest prostytucją. Tak wynika z reguł wykładni językowej.

Czytaj więcej:

Podatki

Erotyczne zabawki w podatkowych kosztach firmy? Jest to możliwe

Kobieta zarabiająca na filmach dla do...

Pro

Wirtualny seks nie jest prostytucją

Fiskus powołał się na definicję zawartą w Wikipedii, zgodnie z którą prostytucja to oddanie własnego ciała do dyspozycji większej liczbie osób w celu osiągnięcia przez nie zaspokojenia seksualnego i pobieranie za to wynagrodzenia materialnego. I stwierdził, że w opisanej sprawie nie dochodzi do prostytucji, ponieważ prezenterki oddają do dyspozycji klienta jedynie obraz swojego ciała zarejestrowany przez kamerę internetową. Nie ma tu kontaktu fizycznego, jest on wyłącznie wirtualny.

Podsumowując, wykonywane usługi mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. Przychody z tego tytułu (a konkretnie dochody, bo przecież przychód można pomniejszyć o koszty) są więc opodatkowane (interpretacja nr 0111-KDIB1-3.4010.632.2025.3.APO).

Podobne stanowisko fiskus zajmował już wcześniej. Przykładowo, w jednej ze spraw argumentował, że kobieta uprawiająca seks przez internet nie oddaje własnego ciała do pełnej dyspozycji klienta, ponieważ jest on pozbawiony możliwości dotyku. Nie jest to więc prostytucja i kobieta musi opodatkować zarobki (interpretacja nr IBPBI/1/415-1164/14/AP).

Pieniądze za klasyczny seks bez podatku

Skarbówka potwierdza natomiast, że nieopodatkowane są dochody z klasycznego seksu. Tak było w sprawie pani, która świadczy usługi dla VIP-ów. Ma paru zamożnych klientów, którzy płacą abonament. Weszła z nimi w poważniejsze relacje i oferuje im bardzo szeroki wachlarz seksualnych atrakcji. Oprócz spotkań w mieszkaniu czy w hotelach, wyjeżdżają np. nad morze.