4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
Kataryna: Panświnizm
Adam Michnik: „Nie jest winą Polaków, że na polskiej ziemi był Holokaust. Mówi się w świecie o Polakach jako antysemitach, chociaż nie mieli swojego Lavala, a nie mówi się tak o Francuzach, którzy ich mieli. Dlaczego? Dlatego, że trzeba było w jakiś sposób usprawiedliwić Jałtę. Żeby mógł sobie Zachód powiedzieć: »Był taki naród, który wprawdzie od pierwszego dnia walczył z Hitlerem, ale to był naród paskudny, nietolerancyjny i zrobił Żydom wiele złych rzeczy«. Ten naród został sprzedany w Jałcie towarzyszowi Stalinowi, trzeba było znaleźć jakiś sposób, żeby samego siebie usprawiedliwić”.
Adam Michnik
To fragment przemówienia Adama Michnika wygłoszonego na konferencji tak dawno temu, że wcale nie mam pewności, czy dzisiaj by się ze sobą zgodził. A jeśli nawet – to czy publicznie by się do takiego poglądu przyznał, gdy aktualna mądrość etapu dyktuje zgoła odmienne podejście do trudnej wojennej polsko-żydowskiej historii. Częściowo tylko wytłumaczalne polityczną potrzebą przeciwstawienia się prawicowej kontrnarracji pokazującej Polaków jako naród samych bohaterów, z których każdy, gdyby tylko miał okazję, w czasie wojny z pełnym poświęceniem ratowałby sąsiada, nawet gdyby oznaczało to śmiertelne ryzyko dla całej jego rodziny. Jeśli o mnie chodzi, choć z „pedagogiką dumy” nie do końca się zgadzam, to jednak uważam ją za dużo bardziej naturalną niż „pedagogika wstydu”. Człowiek już tak ma, że chce być dumny ze swojego dziedzictwa i nie każdy umie się przemóc, żeby dostrzec jego ciemniejsze strony.
Reklama
Plus Minus
„Limpopo”: Krokodyla nakarm mi luby
W „Limpopo” każdy z graczy zostaje groźnym zielonym gadem…
Plus Minus
„Islander: Wygnanie”: Europa po złej stronie
Dostajemy doświadczenie świata, w którym role ofiar i strażników zmieniają się szybciej niż w kalejdoskopie.
Plus Minus
„Slow Work. Jak pracować mniej i mądrzej”: W rytmie slow
Potrzebujemy nowego podejścia do pracy, które pozwoli nam działać skuteczniej, ale bez wyniszczającego tempa.
Plus Minus
Gość „Plusa Minusa” poleca. Dr hab. Dagmara Woźniakowska: Lubię wyraźne zakończenia
Nawet najbardziej szokujące sceny, które mogą wydawać się nieprawdopodobne, mają swoje potwierdzenie w rzeczywis...
Plus Minus
„The Ballad of Wallis Island”: Wyspa smutków i radości
„Niektórych rzeczy nie da się odzyskać”, a skoro tak, to najwyższa pora ruszyć do przodu.
