[b]Tak postanowił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 24 lutego 2010 r., (I SA/Gl 929/09).[/b]
[srodtytul]Jaki jest problem[/srodtytul]
Spółka z o.o. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu powierzchni komercyjnej w centrum handlowym. Zawarła umowę, zgodnie z którą zobowiązała się do wybudowania i oddania w najem spółce E powierzchni użytkowej. Umowa ta przewidywała jednocześnie zakaz wynajmu powierzchni podmiotom konkurencyjnym dla spółki E. Jednocześnie nie przewidywała dla tej spółki kar umownych.
W trakcie prowadzonej inwestycji inwestor zmienił koncepcje centrum handlowego. Spółka wystosowała do spółki E zaproszenie do negocjacji, które nie zostało podjęte. W rezultacie umowa została rozwiązana. Spółka E wniosła pozew do sądu arbitrażowego, domagając się wykonania umowy najmu.
W toku procesu wnioskodawca i spółka E doszły do porozumienia i w konsekwencji zawarto ugodę celem zaprzestania dalszego postępowania ze względu na wielkość poniesionych kosztów procesu. Wnioskodawca nie uznał roszczeń spółki E w całości, ale zobowiązał się wypłacić jej określoną kwotę w zamian za wycofanie pozwu i zrzeczenie się wszelkich roszczeń.
Spółka się zastanawiała, czy może wypłacone kwoty zaliczyć do kosztów podatkowych. Jej zdaniem jest to możliwe. Inaczej uważały jednak organy podatkowe. Sprawa znalazła finał w sądzie.
[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]
WSA skargi nie uwzględnił. Przypomniał, że zgodnie z art. 15 ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=3EC0892953EAF58605FEE453B6E7CBF6?id=115893]ustawy o CIT[/link] kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1. Koniecznym elementem do zaliczenia wydatku jest wystąpienie związku przyczynowo-skutkowego poczynionych wydatków z zabezpieczeniem źródła przychodów.
Art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy mówi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodu kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług. Przepis ten dotyczy jedynie zdarzeń spowodowanych wadliwością towarów, robót i usług, a więc wyłączenie to nie będzie miało zastosowania do zaistniałego stanu faktycznego. Brak jest również zastosowania innych wyłączeń przewidzianych w przytoczonym przepisie.
Zdaniem sądu w rozpatrywanej sprawie nie istniała racjonalna przesłanka, by zawierać ugodę i wydatkować daną kwotę celem zabezpieczenia źródła przychodu. Ponadto zapłata kwoty z tytułu ugody nie przełożyła się bezpośrednio na zabezpieczenie źródła dochodu (a więc nie istniał związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesieniem wydatku za zabezpieczeniem źródła przychodu).
Sam fakt, iż spółka E przedstawiła własną interpretację stanu faktycznego, oraz teoretyczna (hipotetyczna) możliwość przegrania procesu nie powoduje automatycznie uznania każdego wydatku za koszt uzyskania przychodu.