[srodtytul]Jaki jest problem[/srodtytul]

Dyrektor izby skarbowej utrzymał w mocy postanowienia naczelnika urzędu skarbowego, na podstawie którego ustalono stronom umowy – G.M., S.S. i T.W. oraz Wytwórni Maszyn, spółce z.o.o., koszty postępowania obejmujące należność za sporządzoną przez biegłego opinię.

Zdaniem naczelnika urzędu skarbowego podana przez strony czynności cywilnoprawnej wartość udziału w prawie użytkowania wieczystego nie odpowiadała wartości rynkowej z dnia dokonania czynności cywilnoprawnej.

Wezwał więc strony umowy do podwyższenia tej wartości. W związku z tym, że skarżący nie wyrazili zgody na podwyższenie wartości udziału w prawie użytkowania wieczystego w wysokości zaproponowanej przez organ podatkowy, został powołany biegły. Kosztami jego opinii organy chciały obciążyć podatników.

Sprawa ostatecznie znalazła finał w sądzie.

[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]

WSA stwierdził, że skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Przypomniał, że zgodnie z art. 267 § 1 pkt 4 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=582ECDA0581859658EA2BD1E83B507D8?id=176376]ordynacji podatkowej[/link] stronę obciążają koszty postępowania określone w przepisach innych niż zawarte w rozdziale 23 ordynacji podatkowej.

Jednocześnie stosownie do art. 6 ust. 4 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=0788FC199FF9D8FB3843C5D634417688?id=185384]ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych[/link], jeżeli strony pomimo wezwania organu podatkowego nie określiły wartości lub podały wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, organ podatkowy dokona jej określenia na podstawie opinii biegłego.

Jeżeli wartość określona w ten sposób przekroczy o 33 proc. wartość podaną przez strony, koszty opinii ponoszą solidarnie strony czynności cywilnoprawnej.

Zgodnie z treścią art. 269 ordynacji podatkowej organ podatkowy ustala w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, które obowiązana jest ponieść strona, oraz termin i sposób ich uiszczenia.

Zdaniem sądu, ponieważ wartość wskazana w opinii biegłego przekroczyła o 33 proc. wskazaną przez podatników, organ prawidłowo kosztami opinii biegłego obciążył solidarnie strony umowy.

Sąd nie uznał za uzasadniony zarzutu, jakoby treść decyzji organu pierwszej instancji określała jedynie wysokość kosztów, a nie wskazywała, kto został nimi obciążony. W ocenie sądu treść decyzji organu pierwszej instancji jednoznacznie wskazuje na strony czynności cywilnoprawnej, na które nakłada się obowiązek uiszczenia należnych kosztów. Wskazuje na to również treść pouczenia o konieczności uiszczenia należności, które zostało skierowane do stron czynności cywilnoprawnej.

Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonych decyzjach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, czy też naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.