[b]Tak postanowił Najwyższy Sąd Administracyjny w wyroku z 10 lutego 2010 r. (sygn. II FSK 1189/08).[/b]
[srodtytul]Jaki jest problem[/srodtytul]
Naczelnik urzędu skarbowego wydał decyzję, w której ustalił A.K. podatek od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu.
Podatniczka się odwołała do izby skarbowej. Twierdziła, że kontrola podatkowa została przeprowadzona na podstawie wadliwego upoważnienia, które doręczono osobie nieupoważnionej w firmie.
Izba skarbowa utrzymała jednak w mocy decyzje organu pierwszej instancji. Podatniczka wniosła więc skargę do sądu. WSA skargę uwzględnił.
Organ podatkowy złożył skargę kasacyjną.
[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]
NSA stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przypomniał, że sąd I instancji podzielił zarzuty podatniczki odnoszące się do doręczenia upoważnienia do kontroli osobie nieuprawnionej.
Art. 281a [link=http://]ordynacji podatkowej[/link] uprawniał podatnika, płatnika, inkasenta oraz ich następców prawnych do wyznaczenia w formie pisemnej osoby fizycznej, która będzie upoważniona do ich reprezentowania w trakcie kontroli podatkowej oraz zgłoszenia tej osoby naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu w sprawie opodatkowania podatkiem dochodowym, wójtowi, burmistrzowi (prezydentowi miasta).
Wręczenie tej osobie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli było równoznaczne z jej wszczęciem. W tej sprawie załączone do akt upoważnienie dla E.K. nie było upoważnieniem, o którym mowa w art. 281a ordynacji podatkowej.
Zdaniem NSA w postępowaniu podatkowym doszło do naruszenia art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ordynacji. Zgodnie z jej art. 122 i 187 § 1 organy podatkowe mają obowiązek wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla załatwienia sprawy.
W sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych z tytułu przychodów z nieujawnionych źródeł lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach wyjaśnić zatem muszą, jaka była wysokość wydatków poniesionych przez podatnika w badanym roku podatkowym i czy wydatki te znalazły pokrycie w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzącym z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania.
Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem inicjatywa we wskazywaniu dowodów potwierdzających pokrycie wydatków ze źródeł ujawnionych należy przede wszystkim do podatnika, posiadającego najwszechstronniejszą wiedzę o źródłach swoich przychodów i środkach dowodowych, potwierdzających ich pozyskanie.
Do organów podatkowych należy natomiast przeprowadzenie wskazanych przez stronę dowodów (jeżeli dotyczą one okoliczności istotnych dla sprawy i niestwierdzonych innym dowodem) i ich ocena, zgodna z zasadą swobodnej oceny dowodów.
