Tak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. II GSK 297/08)
. Pisma Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości zawiadamiające o nieprzyznaniu dofinansowania nie są bowiem decyzją, lecz informacją dla wnioskodawcy.
W drugim już takim orzeczeniu NSA zajął więc całkowicie odmienne stanowisko niż skład siedmiu sędziów NSA w uchwale z 22 lutego 2007 r.Stwierdzała ona, że odrzucenie wniosku, o którym mowa w art. 26 ust. 1 ustawy z 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (określa on dostęp do unijnego wsparcia), następuje w formie decyzji, którą można zaskarżać do sądów administracyjnych. Właśnie na tę uchwałę powoływali się przedsiębiorcy kwestionujący nieprzyznanie dofinansowania.
Spółka z o.o. Teknosystem z Warszawy, produkująca kompletne systemy elektroniczne, złożyła do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości wniosek o dofinansowanie realizacji projektu należącego do działania 2.2.1 "Wsparcie dla przedsiębiorstw dokonujących nowych inwestycji".
Agencja poinformowała firmę, że jej wniosek, choć oceniony pozytywnie,załatwiono odmownie ze względu na wyczerpanie środków.
– Dofinansowanie może wynieść nawet kilka milionów euro, ale chętnych jest tak dużo, że dla wszystkich nie wystarczy – mówi Barbara Januszewska, radca prawny PARP.
PARP uważa, że choć mechanizm przyznawania wsparcia jest podobny do przydzielania środków unijnych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, której dotyczyła uchwała składu siedmiu sędziów NSA, nie może to być procedura administracyjna. Wydłużyłoby to znacznie postępowanie i mogłoby spowodować utratę środków, a umowy zawierane z beneficjentami mają charakter cywilny.
Uzasadniając wyrok oddalający skargę kasacyjną spółki, NSA podkreślił, że w sprawach o unijne wsparcie dla małych i średnich przedsiębiorstw wspomniana uchwała pozwala na inną interpretację.
Nawet gdyby założyć, że rozstrzygnięcie na podstawie art. 26 ustawy o Narodowym Planie Rozwoju jest decyzją administracyjną, wydaje ją minister gospodarki jako instytucja zarządzająca. To on, a nie PARP, która jest tylko instytucją wdrażającą, dokonuje wyboru wnioskodawców, z którymi PARP musi zawrzeć umowę. Agencja nie ma na to wpływu. Informacja o odmowie wsparcia przekazywana przez PARP nie jest więc decyzją administracyjną ani innym aktem, na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego.