[b]Tak wynika z wyroku WSA w Rzeszowie z 10 czerwca 2009 r., I SA/Rz 743/08[/b]
[srodtytul]Jaki był problem[/srodtytul]
Przedmiotem skargi była decyzja samorządowego kolegium odwoławczego, którą, po rozpatrzeniu odwołań od decyzji prezydenta miasta w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowych, organ odwoławczy uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu swojej decyzji kolegium wskazało, że w myśl ordynacji podatkowej ocena istnienia bądź nieistnienia w konkretnej sprawie ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego uzasadniającego umorzenie w całości lub w części zaległości podatkowej pozostawiona jest uznaniu organu podatkowego. Nie oznacza to jednak, że organ ten może oceniać materiał zgromadzony w sprawie w sposób dowolny. Przeciwnie, właściwa ocena wystąpienia bądź braku ustawowych przesłanek w indywidualnej sprawie może być dokonana dopiero po wnikliwym i wszechstronnym rozważeniu całokształtu materiału dowodowego i okoliczności występujących w sprawie, poprzedzonym wyczerpującym zebraniem materiału dowodowego oraz dokładnym wyjaśnieniem okoliczności faktycznych mających znaczenie dla rozstrzygnięcia.
Kolegium wskazało, że treść uzasadnienia decyzji wydanej przez organ I instancji wskazuje, że nie dokonał on analizy zdolności płatniczej podatników oraz warunków ich egzystencji, z uwzględnieniem stanu na dzień wydania decyzji. Nie uzasadnił też i nie wykazał w decyzji, w jakiej relacji pozostają dochody podatników wobec ich niezbędnych wydatków i czy w tej konkretnej sytuacji są oni zdolni do zapłaty zaległości bez uszczerbku dla egzystencji własnej i rodziny.
