Dodatek mieszkaniowy także dla zakwaterowanego w hotelu

Mężczyzna wystąpił do prezydenta miasta z wnioskiem o przyznanie mu dodatku mieszkaniowego. Do pisma dołączył umowę najmu pokoju w domu noclegowym, zawartej w marcu 2013 roku, na czas nieokreślony. Wynikało z niej, że lokator ponosił miesięczną opłatę z tytułu najmu, w kwocie sześciuset złotych wraz z mediami.

Prezydent Miasta odmówił przyznania dodatku. Stwierdził, że pokój hotelowy nie jest lokalem mieszkalnym, o którym mowa ustawie o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, wobec czego zajmowanie go nie wiąże się z przyznaniem prawa do uzyskania dodatku mieszkaniowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję urzędnika i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ zauważył, że z oświadczenia mężczyzny wynika, iż mieszka we wskazanym lokalu od 2011 roku i zamierza tam pozostać przez kilka lat. Dla SKO było istotne by wyjaśnić treść stosunku prawnego zawiązanego między lokatorem a wynajmującym - czy w sprawie występował najem, czy też zwyczajne zakwaterowanie w hotelu.

Kolegium zleciło również wyjaśnienie, czy ponoszona przez mężczyznę opłata wynikała z cennika usług hotelowych, czy była to opłata innego rodzaju. Ponadto należało zweryfikować okoliczność, czy pobyt pod adresem domu noclegowego ma charakter krótkotrwały, czy też zaspokaja potrzeby mieszkaniowe.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, prezydent miasta ponownie odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego. Urzędnik ustalił, że obiekt w którym zamieszkiwał mężczyzna ma charakter turystyczno-hotelowy i tak też należało określić charakter pobytu w tym obiekcie. Dodatkowo opłata ponoszona przez mężczyznę wynikała z cennika usług hotelowych, jako miesięczna cena pobytu w pokoju jednoosobowym. Organ stwierdził zatem, że pobyt lokatora w tym lokalu miał charakter przejściowy, a nie docelowy, natomiast sam lokal w którym zamieszkiwał nie był lokalem mieszkalnym, a jedynie pomieszczeniem hotelowym.

Sprawa ponownie trafiła do SKO. Mężczyzna w odwołaniu wskazał, że decyzja prezydenta dyskryminuje zarówno jego, jak i ośrodek, w którym zamieszkiwał oraz jest przejawem znęcania się psychicznego. Dodał, że w ostatecznym rozrachunku został zmuszony poddać się hospitalizacji.

Lokator, do odwołania, dołączył zaświadczenie o pobycie w szpitalu specjalistycznym oraz zaświadczenie potwierdzające, że jest mieszkańcem wspólnoty mieszkaniowej.

Kolegium utrzymało w mocy decyzję pierwszej instancji. Podkreśliło, że ustawodawca wykluczył możliwość uznania za lokal mieszkalny pomieszczeń znajdujących się w budynkach hoteli oraz innych budynkach, służących do celów turystycznych lub wypoczynkowych. SKO zgodziło się z prezydentem, że ośrodek, w którym zamieszkiwał mężczyzna, był hotelem, a pokój hotelowy nie może być uznany za lokal mieszkalny. Wyjaśniło, że dodatek mieszkaniowy przysługuje wyłącznie osobom, które posiadają tytuł prawny do lokalu mieszkalnego, nie zaś do jakiegokolwiek innego lokalu.

Sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Mężczyzna w skardze podkreślił, że jego pobyt w ośrodku nie miał charakteru krótkotrwałego. Został przerwany raz, ze względu na brak środków finansowych, które miały pochodzić właśnie z dodatku mieszkaniowego.

WSA, 27 stycznia 2015 roku, uchylił obie decyzje administracji, gdyż stwierdził, że organy niedostatecznie zbadały charakter zajmowania przez skarżącego lokalu. Z akt sprawy nie wynikło w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, czy pobyt mężczyzny w noclegowni był pobytem krótkotrwałym, czy też zaspokajał jego potrzeby mieszkaniowe w rozumieniu ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Natomiast tak ustaliły organy na podstawie oświadczenia przedstawionego przez sam ośrodek hotelowy.

WSA stwierdził, iż ważna kwestią w sprawie jest zbadanie pojęć nie zdefiniowanych w ustawie o dodatkach mieszkaniowych, takich jak lokal mieszkalny, czy najem. Zdaniem sądu, na pewno za lokal nie można uważać pomieszczeń przeznaczonych do krótkotrwałego pobytu osób, a jedynie pomieszczenia służące do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. WSA nie wykluczył jednak, że pobyt w pokoju hotelowym, może gwarantować dodatek mieszkaniowy, o ile pobyt nie ma charakteru incydentalnego. Wszystko zależy od zawartej umowy i okresu zakwaterowania (III SA/Kr 1206/14).