Po rozbieżnych wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i Naczelnego Sądu Administracyjnego, które dwukrotnie rozpatrywały skargi Marzeny P., NSA ostatecznie potwierdził taką właśnie interpretację art. 5 ust. 3 ustawy z 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (sygnatura akt: I OSK 73/12).

Metraż lokalu przekraczał użytkową powierzchnię normatywną

Żeby dostawać taki dodatek, powierzchnia lokalu nie może przekraczać ustawowego normatywu. Dla osoby samotnej jest to 35 mkw. na osobę. Marzena P. zajmuje w Szczecinie trzy pokoje z kuchnią o powierzchni mieszkalnej 42,4 mkw.,  a użytkowej 53 mkw. Ma orzeczone prawo do zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, normatywną powierzchnię użytkową powiększa się o 15 mkw., jeżeli w lokalu mieszka osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub której niepełnosprawność wymaga mieszkania w oddzielnym pokoju.

Na ten właśnie przepis Marzena P. powołała się w odwołaniach  od decyzji prezydenta Szczecina o odmowie przyznania  dodatku mieszkaniowego. Domagała się też powiększenia normatywnej  powierzchni użytkowej  lokalu o 15 mkw. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zgodziło się z prezydentem miasta, że powierzchnia użytkowa lokalu przekracza normy pozwalające na otrzymywanie dodatku. Nie jest zaś możliwe zwiększenie normatywnej powierzchni o 15 mkw. z tytułu niepełnosprawności wymagającej odrębnego pokoju, Marzena P. mieszka bowiem sama i nie porusza się na wózku inwalidzkim.

Wyrok WSA w Szczecinie w pierwszej ze skarg Marzeny P. był dla niej korzystny. Sąd, uchylając zaskarżone decyzje, nie zgodził się z dokonaną w nich interpretacją art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Zdaniem WSA  dodatkowa powierzchnia przysługuje wszystkim niepełnosprawnym, którzy mają prawo do  mieszkania w oddzielnym pokoju, niezależnie od tego, czy mieszkają sami czy z rodziną.

Już jednak pierwszy wyrok NSA  wydany w sprawach ze skarg Marzeny P.  23 listopada 2010 r. (sygn. I OSK 929/10) nie pozostawiał wątpliwości, że sąd kasacyjny inaczej interpretuje ten przepis. Według sądu, określenie „oddzielny pokój" jest to pokój, którego osoba niepełnosprawna nie musi dzielić z innymi osobami. Jeżeli mieszka samotnie, nie dzieli  z nikim lokalu. Nie spełnia zatem warunków wymienionych w art. 5 ust. 3. Doliczyć dodatkowe 15 mkw. może więc tylko ta niepełnosprawna osoba, która porusza się na wózku inwalidzkim lub  mieszka z innymi osobami, a przynajmniej z jedną – stwierdził NSA.

Rozpatrując drugą ze skarg Marzeny P.,  WSA w Szczecinie, podzielił tym razem taką wykładnię i w wyroku z 21 lipca 2011 r. (sygn. II SA/Sz 620/11) oddalił skargę. NSA oddalił natomiast skargę kasacyjną od tego orzeczenia.

Wyrok NSA, potwierdzający ostatecznie interpretację art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych w sprawach ze skarg Marzeny P., był jednym z serii orzeczeń wydanych ostatnio w sprawie odmów przyznania dodatków mieszkaniowych osobom niepełnosprawnym.