Akademia Szwedzka uzasadniła wówczas swój wybór stwierdzeniem: „Jej epicka proza jest wyrazem kobiecych doświadczeń. Przedstawia je z pewnym dystansem, sceptycyzmem, ale też z bowiem zaliczyć do literatury kobiecej, jej słynny „Złoty notes" nazywany jest wręcz biblią feministyczną. Ale książki Doris Lessing były znacznie glębsze i bogatsze, tak jak jej życie.
Urodzila się w 1919 roku w Persji (dzisiejszym Iranie). Jej ojciec był kapitanem armii brytyjskiej, matka — pielęgniarką. W 1925 roku rodzina przeniosła się do Południowej Rodezji (dziś Zimbabwe). Od wielu lat mieszkała w Londynie.
Szybko się usamodzielniła i rozpoczęła przygodę z pisarstwem. Jej powieści publikowane na w latach 50. i 60. piętnowały wyzysk czarnych Afrykanów przez kolonistów. Wykorzystując doświadczenia z dzieciństwa podejmowała problemy zderzenia kultur i nierówności rasowej. Jej poglądy zbliżały się do idei komunistycznych.
Potem jednak Lessing zajęła się pogłębionymi portretami psychologicznymi kobiet, wreszcie w latach 70. zwróciła się w ku powieściowerj fantastyce, w której dała wyraz swej fascynacji islamskim sufizmem.
Spora część jej bogatego dorobku znana jest polskim czytelnikom i na szczęście są to najlepsze książki Doris Lessing. Obok „Złotego notesu" wydano u nas np. „Piąte dzieck" oraz „Podróż Bena" — psychologiczne thrillery, połączone postacią głównej bohaterki. Jest nią matka ułomnego i agresywnego dziecka, które wprowadza chaos i rozbija życie rodzinne. To powieści o nieprzystosowaniu i szukaniu miejsca w społeczeństwie.
