Wyszedł z więzienia, minął się z żoną

Pod więzieniem przy ul. Rakowieckiej w Warszawie niczym na celebrytę czekał na niego tłum dziennikarzy. Ten jednak nie zamienił z nimi słowa i wsiadł do taksówki, którą odjechał do domu, by spotkać się z 13-letnim synem.

–  Jedną z pierwszych rzeczy, jakie zrobi „Słowik", to spokojnie napije się wódki. Potem policzy, którzy z kolegów są na wolności, a którzy już nie żyją – mówi nam policjant, który rozbijał gang pruszkowski w 2000 r.

Andrzej Z. przesiedział za kratami niemal 12 lat. W 2004 r. skazano go na sześć lat za kierowanie gangiem pruszkowskim. Rok później wspólnie z Ryszardem Boguckim usłyszał zarzut zlecenia zabójstwa byłego szefa polskiej policji gen. Marka Papały. Za kratami doczekał wyroku uniewinniającego, jaki zapadł w ubiegłym tygodniu.

– Nie będziemy się domagali odszkodowania  – oświadczył wczoraj Piotr Pieczykolan, jeden z obrońców „Słowika". – Pan Andrzej chciałby udowodnić społeczeństwu, że jest pełnoprawnym obywatelem, a nie gangsterem.

Czy były szef gangu, nawet po tak długiej odsiadce, ma szanse na uczciwe życie?

– Wszystko zależy od tego, ile ma pieniędzy. Jeśli dużo, to może tak się stać, a jeśli nie, prędzej czy później wróci na drogę przestępczą – uważa jeden ze śledczych, z którymi rozmawialiśmy.

Insp. Marek Dyjasz, były dyrektor Biura Kryminalnego Komendy Głównej Policji, nie przypuszcza jednak, by „Słowik" wrócił do przestępczej działalności: – Pieniędzy trochę ma, bo nie wszystko zostało mu odebrane, poza tym gotówka spływała, gdy siedział.

Jego zdaniem młodzi gangsterzy nie byliby skłonni dopuścić, by  Z. nimi kierował. – A on „zwykłym" członkiem gangu nie zostanie. Poza tym na kierowanie gangiem jest z jednej strony zbyt stary, a z drugiej ma znaną twarz i wszystkie służby będą się nim teraz interesowały – uważa Dyjasz. Według niego „Słowik" powinien się cieszyć, że dożył emerytury mimo swojego fachu, bo mało komu się to udaje.

Urodzony w 1960 r. w Stargardzie Szczecińskim  Z. (właściwie B., potem zmienił nazwisko) przestępczą działalność zaczynał w latach 80. w rodzinnych stronach  od włamań do mieszkań i kradzieży samochodów. Potem przeniósł się do stolicy. Po pierwszych wyrokach w 1993 r. został ułaskawiony przez  prezydenta Lecha Wałęsę. Późniejszych spekulacji, że dał za to łapówkę, prokuratura nie potwierdziła.

Potem Z. związał się z grupą pruszkowską. W latach 90. odpowiadał przed sądem  m.in. za wymuszenia rozbójnicze, w tym przejęcie nieistniejącego  już stołecznego klubu Dekadent. To w nim odbyła się słynna impreza jubileuszowa „Teleexpressu" w 1996 r., na której wspólnie bawili się  dziennikarze i gangsterzy.

Zanim odpowiedział za „Pruszków", ukrywał się za granicą. Wydał książkę, w której przedstawił siebie jako pobożnego człowieka, ofiarę policji.