To sedno wyroku Trybunał Sprawiedliwości UE, który odpowiadał na pytanie sądu rejonowego w Peszcie (sygnatura akt: C-472/10).
Zgodnie z węgierskim prawem, stwierdzenie nieważności nieuczciwego postanowienia umownego przez sąd w wyniku powództwa wytoczonego w interesie publicznym przez krajowy urząd ochrony konsumentów wywiera skutki prawne w odniesieniu do ogółu konsumentów, którzy zawarli z przedsiębiorcą umowę zawierającą takie postanowienie.
W wyniku skarg wniesionych od konsumentów na spółkę Invitel, operatora telefonii stacjonarnej, która wprowadziła do swojego wzorca umowy abonamentowej postanowienie, na mocy którego mogła ona po fakcie obciążać abonentów opłatą za przekaz pocztowy, nie określając sposobu jej obliczania, węgierski urząd ochrony konsumentów uznał, że to postanowienie umowne jest nieuczciwe i wniósł do sądu o ustalenie jego nieważności oraz o nakazanie spółce zwrotu abonentom spornych kwot.
Sąd rejonowy w Peszcie, prowadzący postępowanie w tej sprawie, zwrócił się do Trybunału z pytaniem, czy przepis węgierski, na mocy którego wszyscy zainteresowani konsumenci mogą być objęci skutkami prawnymi stwierdzenia nieważności nieuczciwego postanowienia umownego w sprawie z powództwa wytoczonego w interesie publicznym jest zgodny z dyrektywą z 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich.
W wyroku wydanym 26 kwietnia 2012 r. Trybunał orzekł, że państwo członkowskie może postanowić, że nieuczciwe postanowienie umowne, którego nieważność stwierdzono w wyniku powództwa w interesie publicznym wytoczonego przeciwko przedsiębiorcy przez organ właściwy ds. ochrony konsumentów, nie wiąże konsumentów, w tym także tych, którzy nie byli stroną postępowania o zaniechanie naruszeń.
