Dzień wcześniej ta sama "Wyborcza" opublikowała, wbrew swej wcześniejszej linii, inny komentarz – popierający stanowisko rządu w sprawie OFE.
Całkiem niedawno Tusk skarżył się współpracownikom na mainstreamowe media – mają się zachowywać tak, jakby "ktoś nagle przestawił wajchę", czyli zaczęły krytykować rząd. Więc możliwość prezentacji własnych racji na życzliwym gruncie to atut u progu kampanii.
Trzeba przyznać, że Tusk w tekście zręcznie broni polityki "małych kroków". Rzadko odwołuje się do uprzedzeń antypisowskich, umie się pochwalić sukcesami, i nawet czasem przyznać do winy, aby wywołać sympatię. Naturalnie robi to na własnych warunkach, nikt nie zadaje mu pytań. "Wyborcza" ma rację, że artykuły premierów są na świecie czymś naturalnym i prestiżowym. Ale też Tusk wyjątkowo konsekwentnie unika innych mediów niż najbardziej życzliwe. Nawet Jarosław Kaczyński udziela czasem wywiadów "Newsweekowi".
Nikt więc nie spyta, dlaczego ustawę znoszącą urzędowe zaświadczenia uchwalono dopiero po trzech i pół roku rządów PO. Ani dlaczego reforma służby zdrowia dalej się ślimaczy. Gdy Tusk zapewnia, że winni zapaści kolei zostali usunięci, nikt nie przypomni o ministrze infrastruktury. A to on wykreował nieudolnych szefów spółek kolejowych lekkomyślną polityką kadrową.
Nikt nie zestawi wyliczanek premiera z realnymi wyzwaniami – obiecywano nam kompleksową naprawę finansów publicznych i radykalne rozszerzenie swobód gospodarczych. Czy wyliczanki wystarczą frustrującemu się elektoratowi PO? Mam wątpliwości.
