Tomasz Krzyżak: Marika i Zbigniew Ziobro. O co tak naprawdę chodzi

Dzięki sprawie Mariki Zbigniew Ziobro może pokazać się jako najbardziej sprawiedliwy minister wszechczasów. Dzięki niej ugra parę punktów potrzebnych w negocjacjach z Jarosławem Kaczyńskim o lepsze miejsca na lisach wyborczych.

Publikacja: 16.07.2023 19:33

Zbigniew Ziobro

Zbigniew Ziobro

Foto: Fotorzepa/ Jerzy Dudek

Historia Mariki, dwudziestokilkulatki skazanej na trzy lata bezwzględnego więzienia, dla której teraz minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro wystarał się o przerwę w odbywaniu kary, a która lada moment zostanie ułaskawiona przez prezydenta, to doskonały – wręcz modelowy – przykład na to, jak mocno dzielą Polaków polityka i towarzyszące jej kwestie ideologiczne.

Celowo w pierwszych słowach nie napisałem, za co dziewczyna została skazana, bo jedni w próbie wyrwania uczestniczce Marszu Równości tęczowej torby widzą tylko sprzeciw wobec „dyktatury seksualnych mniejszości”, inni zaś twardo twierdzą, że była to próba rozboju i kradzieży torby. Jedni uważają, że dziewczyna jest ofiarą „zbrodni sądowej”, a wyrok został wydany w imię ideologii, no i oczywiście w Polsce rządzi „sędziowska kasta”. Inni wskazują zaś na to, że młode dziewczę z Gniezna należało w przeszłości do skrajnego odłamu Młodzieży Wszechpolskiej, nosiło czapkę z logo Falangi, zakładało Front Oczyszczenia Narodowego, a działaczy LGBT zrównywało z pedofilami.

Czytaj więcej

Chciała wyrwać tęczową torbę. Ziobro pozwala przerwać karę więzienia

Dla jednych zatem Marika jest nieszczęśliwą dziewczyną, której przerwano edukację, zniszczono plany założenia rodziny, jest „męczennicą”, którą trzeba stawiać na równi z sanitariuszkami powstania warszawskiego (zdaje się to sugerować zdjęcie, które pojawia się na twitterowych kontach jej obrońców). Dla drugich zaś jest ona groźnym przestępcą, agresorem, nacjonalistką, która nie zasługuje na żadną przerwę w karze (tu możemy spotkać jej zdjęcia z symbolami Falangi).

Nie ma jednak wątpliwości co do tego, że dziewczyna z Gniezna stała się narzędziem w politycznej walce

Trudno cokolwiek o tej sprawie powiedzieć, jeśli nie zna się dokumentów. Tych opinia publiczna prędko pewnie nie pozna. Nie ma jednak wątpliwości co do tego, że dziewczyna z Gniezna (nie przesądzając o jej winie bądź niewinności) stała się narzędziem w politycznej walce. W tzw. sezonie ogórkowym jej historia rozpala do czerwoności. Dzięki niej minister Ziobro może pokazać się jako najbardziej sprawiedliwy minister wszech czasów. Dzięki niej ugra parę punktów potrzebnych w negocjacjach z Jarosławem Kaczyńskim o lepsze miejsca na listach wyborczych dla działaczy swojej formacji. O to tu w istocie chodzi. Zostawmy więc z boku gadkę ministra o sprawiedliwości.

Czytaj więcej

Sędziowie odpowiedzieli ministrowi sprawiedliwości ws. 24-letniej Mariki

Historia Mariki, dwudziestokilkulatki skazanej na trzy lata bezwzględnego więzienia, dla której teraz minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro wystarał się o przerwę w odbywaniu kary, a która lada moment zostanie ułaskawiona przez prezydenta, to doskonały – wręcz modelowy – przykład na to, jak mocno dzielą Polaków polityka i towarzyszące jej kwestie ideologiczne.

Celowo w pierwszych słowach nie napisałem, za co dziewczyna została skazana, bo jedni w próbie wyrwania uczestniczce Marszu Równości tęczowej torby widzą tylko sprzeciw wobec „dyktatury seksualnych mniejszości”, inni zaś twardo twierdzą, że była to próba rozboju i kradzieży torby. Jedni uważają, że dziewczyna jest ofiarą „zbrodni sądowej”, a wyrok został wydany w imię ideologii, no i oczywiście w Polsce rządzi „sędziowska kasta”. Inni wskazują zaś na to, że młode dziewczę z Gniezna należało w przeszłości do skrajnego odłamu Młodzieży Wszechpolskiej, nosiło czapkę z logo Falangi, zakładało Front Oczyszczenia Narodowego, a działaczy LGBT zrównywało z pedofilami.

Komentarze
Artur Bartkiewicz: „Wara od Polski”. Takich słów premiera Donalda Tuska potrzebujemy
Komentarze
Artur Bartkiewicz: Ryzykowne tweety Donalda Tuska. Czym grozi internetowa publicystyka premiera?
Komentarze
Artur Bartkiewicz: Orędzie Szymona Hołowni. Marszałek Sejmu walczy o polityczny tlen
Komentarze
Michał Szułdrzyński: Sondaż. Hołownia ma powody do zmartwień dziś. Jutro też nie rysuje się na różowo
Komentarze
Jerzy Haszczyński: Zamach na Roberta Ficę. Upiorna symbolika po zabójstwie Jána Kuciaka