Przytrafiło się to Francji. Od dawna nie zasługuje ona na najwyższą wiarygodność, a już na pewno nie na taką jak Niemcy, ale co się zmieniło ostatnio? Agencja S&P tłumaczyła swoją decyzję tym, że "gospodarka francuska musi zwiększyć swoją konkurencyjność" i że "polityka oparta tylko na oszczędnościach budżetowych jest samowyniszczająca". Co oznacza w praktyce, że agencje wzięły się do kreowania polityki gospodarczej i "towarzysko" wspierają sektor finansowy.
Cała Unia Europejska powinna zwiększyć konkurencyjność – jak zakładała pierwsza strategia lizbońska. Ale oznaczałoby to zmniejszanie władzy polityków i urzędników, do czego oni nie dopuszczą. Strategia lizbońska została zmieniona i jakoś wówczas agencje ratingowe nie dzwoniły na trwogę. Dlaczego? Bo wzmianka o konkurencyjności to zasłona dymna. Tak naprawdę chodzi o oszczędności budżetowe, bo one oznaczają, że politycy mniej będą pożyczać od sektora finansowego i w dłuższej perspektywie mniej zabiorą podatnikom, żeby zapłacić odsetki, z których żyje sektor finansowy.
S&P skrytykowała projekt oszczędności jako "działanie oparte na wadliwej diagnozie kryzysu (...). Jeśli każdy oszczędza, wszędzie ogranicza się wydatki i kurczy się popyt, to rośnie ryzyko głębokich i długotrwałych recesji". Jak powiadał wujaszek Stalin, jeśli fakty przeczą teorii – tym gorzej dla faktów. Tylko w ciągu ostatnich trzech lat średni deficyt krajów strefy euro wzrósł z 60 proc. PKB do ponad 80 proc. PKB! Jak rośnie dług publiczny – pokazuje na przykład zegar zamontowany nad cepelią w Warszawie. W innych stolicach cyferki na zegarach przeskakują jeszcze szybciej. Skąd zatem recesja?
Podobno pieniądz jest dla gospodarki tym, czym krew dla organizmu. Ale krew jest potrzebna organizmowi do transportu tlenu. A tego tlenu zaczyna właśnie gospodarce brakować, bo politycy oczarowani możliwością zapewnienia dobrobytu wyborcom dzięki sektorowi finansowemu, coraz bardziej "zatruwali" środowisko gospodarcze niedorzecznymi przepisami. Samo wtłoczenie pacjentowi większej ilości krwi już nie pomoże, bo się ona w żyłach nie zmieści.
Najzabawniejsi są jednak politycy grymaszący na działania agencji ratingowych, bo przecież sami uchwalili prawa nakładające obowiązek posiadania ratingów! Jak Pan Bóg chce kogoś ukarać, to mu pozwala zrealizować jego pragnienia.
