fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Orzecznictwo

Tylko drobne błędy do poprawki

Za oczywistą omyłkę fiskusa nie można uznać twierdzeń, które mają charakter sporny i wpływają na wynik sprawy
Organy podatkowe nie są nieomylne. W decyzjach i postanowieniach zdarzają się pomyłki. Jednakże prostowanie przez organy podatkowe w drodze postanowienia błędów rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek w wydanej decyzji czy postanowieniu służy usuwaniu tylko najprostszych błędów pisarskich.
Nie można uznać za oczywistą omyłkę pisarską tych wszystkich twierdzeń, które mają charakter sporny lub w sposób bezpośredni wpływają na rozstrzygnięcie „głównego" postępowania podatkowego.
Odnosząc się do próby zdefiniowania „oczywistej omyłki", należy zauważyć, iż w literaturze zwraca się uwagę, że „oczywistą omyłką, o której mowa w art. 215 § 1 ordynacji podatkowej mogą być w szczególności różnego rodzaju drobne błędy pisarskie, przeoczenia, zły dobór słów".
Nie wolno zatem prostować twierdzeń o charakterze ocennym, która to ocena może mieć wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie. W żadnym razie nie jest to przeoczenie czy błąd o charakterze pisarskim.
Wreszcie korygowane mogą być jedynie omyłki oczywiste. Takie stanowisko potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 6 maja 2011 r. (sygn. I SA/Łd 1319/10).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zauważył, że art. 215 § 1 ordynacji podatkowej służy usuwaniu najprostszych błędów pisarskich, czyli takich, które można stwierdzić w sposób niewątpliwy, na pierwszy rzut oka, bez konieczności analizowania przepisów. W spornej sprawie, aby jednoznacznie ustalić charakter popełnionego przez organ błędu, sąd musiałby badać, jaki faktycznie zamiar mu przyświecał, kiedy formułował postanowienie o przedłużeniu terminu zakończenia postępowania odwoławczego. Już sama konieczność tego rodzaju zabiegu wyklucza uznanie omyłki za oczywistą, a ponadto badanie rzeczywistych zamierzeń organu nie jest możliwe na tym etapie postępowania. W związku z tym w ocenie sądu uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie zawierało argumentów, że zamieszczenie w postanowieniu zwrotu „w znacznej części", stanowiło oczywistą omyłkę.
Autor jest radcą prawnym, doradcą podatkowym z Kancelarii Radców Prawnych Grzywacz – Zawada
Zobacz serwis:
Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA