Orzecznictwo

Kto przyzna zasiłek bezdomnemu

Fotorzepa, Raf Rafał Guz
Właściwość miejscową gminy zobowiązanej do rozpatrzenia sprawy z zakresu pomocy społecznej ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie
Jeżeli stroną jest bezdomny, gminą właściwą jest gmina, w której osoba taka była po raz ostatni zameldowana na pobyt stały.
[b]Tak postanowił Naczelny Sąd Administracyjny (orzeczenie z 7 lipca 2010 r., I OW 60/10).[/b] Pismem z 16 marca 2010 r. prezydent Gdańska zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość zaistniałego pomiędzy nim, a burmistrzem Kamiennej Góry w sprawie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku R.O. o udzielenie świadczenia niepieniężnego z opieki społecznej oraz wniosku o refundację należności za udzielone świadczenia z pomocy społecznej. R. O. jest bezdomnym.
W uzasadnieniu wniosku prezydent wskazał, że postanowieniem z lutego b.r. burmistrz Kamiennej Góry przekazał mu do rozpatrzenia wniosek R.O. o udzielenie świadczenia niepieniężnego z opieki społecznej. W uzasadnieniu postanowienia burmistrz wskazał, że nie jest właściwy do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku ponieważ miejscem zamieszkania R. O. jest Gdańsk. Po wpłynięciu wniosku prezydent miasta, w wyniku przeprowadzonego postępowania ustalił, że R.O. nie zamieszkuje w Gdańsku (w rozumieniu przepisów [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=86F27ADE2102E1D67842E76D535F1BD1?id=70928]kodeksu cywilnego[/link]) ani też nie jest w tym mieście zameldowany. Ponadto ustalił, że ostatni stały meldunek R.O. posiadał w Kamiennej Górze. [srodtytul]Odpowiedź burmistrza[/srodtytul] W odpowiedzi na powyższy wniosek burmistrz Kamiennej Góry wskazał, że R.O. do 20 lipca 1981 r. był i mieszkał w Gdańsku. Od 31 lipca 1981 r. był zameldowany w Kamiennej Górze skąd został wymeldowany 25 maja 1990 r. decyzją administracyjną. Z powyższego wynika, że R.O. od ponad 20 lat nie mieszka w Kamiennej Górze, a jego centrum życiowe skupione jest w Gdańsku. W ocenie burmistrza stwierdzenie przez wnioskodawcę faktu, że R.O. przebywa obecnie w hostelu dla osób niepełnosprawnych nie jest wystarczające do przyjęcia, że jest on osobą bezdomną. W konsekwencji skoro nie ustalono, że R. O. ma status osoby bezdomnej, właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenia, a w sprawach niecierpiących zwłoki właściwą miejscowo gminą jest gmina miejsca pobytu osoby ubiegającej się świadczenia. W obu tych przypadkach właściwy pozostaje prezydent Miasta Gdańsk. [srodtytul]Co ustalił sąd[/srodtytul] Stanowisko burmistrza Kamiennej Góry jest błędne. NSA stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie należy w pierwszym rzędzie odnieść się do pojęcia osoby bezdomnej. Jak wynika z przepisów [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=85008743DBEBF50B191291B9F8DE8796?id=328904]ustawy o pomocy społecznej[/link] (art. 6 pkt 8) [b]za bezdomną uważa się osobę niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy i niezameldowaną na pobyt stały, w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności i dowodach osobistych[/b], a także osobę niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym i zameldowaną na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego bezsporne jest, iż R.O. jest osobą bezdomną. Nie zamieszkuje on w lokalu mieszkalnym przeznaczonym na pobyt stały w celu zaspokojenia jego potrzeb mieszkaniowych oraz nie jest nigdzie zameldowany na pobyt stały w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności i dowodach osobistych. W świetle powyższych okoliczności [b]właściwość miejscową gminy należało ustalić na podstawie art. 101 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, tj. według ostatniego miejsca zameldowania osoby ubiegającej się o świadczenie[/b]. Skoro ostatnim miejscem zameldowania R.O. była miejscowość Kamienna Góra, to organem właściwym do rozpoznania jego wniosku o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej jest burmistrz gminy Kamienna Góra. [ramka][b]Hostel nie jest lokalem mieszkalnym[/b] Ustawa o ochronie praw lokatorów stanowi, że pod pojęciem lokalu mieszkalnego należy rozumieć lokal służący do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. Z zakresu tego pojęcia ustawodawca wyłączył pomieszczenia przeznaczone do krótkotrwałego pobytu osób, w szczególności znajdujące się w budynkach internatów, burs, pensjonatów, hoteli, domów wypoczynkowych albo innych budynkach służących do celów turystycznych lub wypoczynkowych. Użycie w powołanym przepisie zwrotu „w szczególności” wskazuje na jedynie przykładowy charakter wyliczenia. Wszystkie zatem pomieszczenia przeznaczone do krótkotrwałego pobytu osób, nawet te, które w ustawie nie zostały wprost wymienione, lokali mieszkalnych w rozumieniu powołanej ustawy nie stanowią. [/ramka]
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL