Ekonomia

Gorąco o klimacie

Jedno z dziesięciu tropikalnych drzew użyte podczas artystycznej instalacji na Thorvaldsens Square w Kopenhadze
AFP
W Kopenhadze potrzeba politycznej decyzji w sprawie redukcji emisji
Na rozpoczynającej się dziś konferencji klimatycznej ONZ (COP15) w Kopenhadze sukcesem będzie osiągnięcie politycznego porozumienia w sprawie ochrony klimatu. Zobowiązania finansowe powstaną najwcześniej za kilka miesięcy.
Główny negocjator ONZ ds. klimatu Ivo de Boer spodziewa się, że w Kopenhadze państwa rozwinięte przedstawią jasne zobowiązania zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych do 2020 r. Unia Europejska musi określić, czy zwiększy swój cel redukcji z obecnie obowiązujących 20 proc. do 30 proc. Kraje rozwijające się powinny zaś przedstawić propozycje osiągnięcia zrównoważonego rozwoju. – Kopenhaga prawdopodobnie nie przyniesie końcowego porozumienia, ale powinna wyznaczyć mocne zobowiązania do zawarcia później szczegółowej umowy międzynarodowej – uważa Julian Popow z brukselskiej European Climate Foundation. Zdaniem ministra środowiska Macieja Nowickiego w czasie COP15 najtrudniejsze rozmowy nie będą dotyczyły celów redukcji emisji, tylko zobowiązań finansowych. – Ustanowienie globalnego funduszu klimatycznego będzie najtrudniejszym zadaniem COP15 – mówi „Rz”.
Nasz rząd będzie walczył także o korzystne kryterium dla obliczenia składki na fundusz klimatyczny. Unia Europejska zaproponowała, by w 2020 r. na konto tego funduszu wpływało 100 mld euro. Jeśli za kryterium zostanie wybrana emisja CO2, to roczne zobowiązania dla polskiego budżetu wyniosą ok. 1 mld euro. – Porozumienie w sprawie pomocy finansowej dla krajów rozwijających się powinno powstać w 2010 r. Mam nadzieję, że przed czerwcem – mówi Ivo de Boer. Drugim celem Polski na COP15 jest utrzymanie możliwości zarabiania na sprzedaży nadwyżki praw do emisji dwutlenku węgla. Polskie uprawnienia (500 mln ton) warte są kilka miliardów euro, ale ich ważność wygaśnie wraz z protokołem z Kioto w 2012 r. W podobnej sytuacji jak nasz kraj są m.in. Rosja i Ukraina. Największym przeciwnikiem porozumienia w Kopenhadze są Kanada, Australia i Arabia Saudyjska, członkowie tzw. Umbrella Group. Państwa rozwijające się nie chcą z kolei słyszeć o konieczności płacenia składki na fundusz klimatyczny. Stanowisko to reprezentuje G77 – najliczniejsza grupa interesów zrzeszająca 130 krajów, której przewodniczą Chiny. Chiny opowiadają się za dobrowolnymi celami redukcji emisji gazów cieplarnianych – same zaproponowały, że do 2020 r. zmniejszą emisje w przeliczeniu na PKB o 40 – 45 proc. W ich ślad poszły Indie, które zmniejszą emisje o 25 proc. Do Kopenhagi w najbliższych 12 dniach trwania konferencji przyjedzie ok. 20 tys. gości ze 192 państw. Obecność na COP15 potwierdzili przywódcy 98 krajów, Polskę będzie reprezentował premier Donald Tusk. Prezydent USA Barack Obama pojawi się na zakończeniu szczytu (18 grudnia). Nie będzie mógł złożyć wiążących deklaracji, ponieważ nie ma zgody Senatu na ustawę o redukcji emisji CO2. Ustawa zakłada zmniejszenie emisji o 17 proc. w porównaniu z 2005 r. Kolejne 6 proc. redukcji Stany Zjednoczone uzyskałyby, kupując uprawnienia od innych państw, co może kosztować ten kraj 1,4 bln dol. rocznie. [ramka][b]Czy minister Nowicki zostanie odwołany?[/b] Minister środowiska Maciej Nowicki złożył dymisję, a premier Tusk wstrzymuje się z jej ogłoszeniem ze względu na szczyt klimatyczny – poinformował wczoraj na stronie internetowej tygodnik „Wprost”. Rzeczniczka resortu środowiska Magda Sikorska odmówiła „Rz” skomentowania tej informacji „do czasu powrotu ministra z Kopenhagi”. Rzecznik rządu Paweł Graś powiedział IAR, że dymisja Nowickiego to na razie spekulacje. [b]Słowniczek[/b] [b]Protokół z Kioto:[/b] podpisany podczas 3. konferencji klimatycznej (COP3) w 1997 r. Zobowiązuje państwa rozwinięte do redukcji emisji gazów cieplarnianych. Wprowadza elastyczne mechanizmy do rozliczenia tych redukcji. [b]Gazy cieplarniane:[/b] sześć gazów powodujących efekt cieplarniany: dwutlenek węgla (CO[sub]2[/sub]), metan (CH[sub]2[/sub]), podtlenek azotu (N[sub]2[/sub]O), fluorowęglowodory (HFC), perfluorowęglowodory (PFC), sześciofluorek siarki (SF[sub]6[/sub]). [b] IPCC[/b] – powołany w 1988 r. Międzynarodowy Zespół Ekspertów ds. Zmian Klimatu (Intergovernmental Panel on Climate Change). [b]Annex I Countries[/b] – kraje rozwinięte, członkowie Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), a także kraje po transformacji gospodarczej (Polska, Ukraina), które są zobowiązane w protokole z Kioto do redukcji emisji gazów cieplarnianych. [b] Non-Annex Countries[/b] – kraje spoza Aneksu I, państwa rozwijające się, na które nie nałożono zobowiązań redukcji emisji gazów cieplarnianych. [/ramka]
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL