fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Ekonomia

Długie negocjacje w sprawie wejścia do ERM2

Polska waluta zyskiwała na wartości od momentu wejścia do Unii Europejskiej. Ostatnie miesiące przyniosły jednak osłabienie złotego.
Rzeczpospolita
Na przyjęcie kraju do mechanizmu kursowego ERM2 zgodę musi wydać cała strefa euro – negocjacje mogą trwać nawet kilka miesięcy. W przypadku Słowacji trwały dziesięć miesięcy
Aby kryterium kursowe zostało uznane za zrealizowane, walutę kraju aspirującego do euro wprowadza się do tzw. węża walutowego, czyli mechanizmu ERM2 (Exchange Rate Mechanism II). W przypadku nowych państw członkowskich przebiega to w dwóch niezależnych etapach.
Najpierw bank centralny nowego państwa członkowskiego UE jest zobligowany do podpisania porozumienia banków centralnych w sprawie ERM2 (Central Bank Agreement). Takie porozumienie NBP podpisał już 29 kwietnia 2004 r. i weszło ono w życie 1 maja 2004 r., w chwili przystąpienia Polski do UE. Po podpisaniu porozumienia można rozpocząć procedurę włączenia swojej waluty do ERM2. Wszelkie etapy tej procedury objęte są klauzulą niejawności. Włączenie waluty narodowej do ERM2 odbywa się w dwóch krokach. 1) Najpierw minister finansów i prezes banku centralnego państwa z derogacją wspólnie wysyłają, w trybie poufnym, wniosek do przewodniczącego Rady Ecofinu o przystąpienie do ERM2. Wniosek ten powinien zawierać proponowany kurs centralny oraz dopuszczalny kursu rynkowego od parytetu centralnego (zwykle plus minus 15 proc., choć państwo aspirujące może poprosić o węższy parytet).
2) Komitet Ekonomiczno-Finansowy (EFC – organ pomocniczy UE przygotowujący opinie na temat budowy i funkcjonowania unii walutowej) zbiera się na posiedzeniu tzw. komitetu ERM2 w celu przedyskutowania wniosku. Komitet ERM2 przygotowuje decyzję w sprawie włączenia waluty do ERM2, określając jednocześnie parytet centralny i szerokość pasma wahań, biorąc przy tym pod uwagę sytuację makroekonomiczną i politykę gospodarczą danego kraju. Jeżeli w czasie spotkania Komitetu ERM2 zostanie osiągnięte wstępne porozumienie w sprawie kursu centralnego i dopuszczalnego pasma wahań, przewodniczący Komitetu Ekonomiczno-Finansowego zawiesza sesję, żeby umożliwić członkom uzyskanie potwierdzenia od odpowiednich ministrów finansów, prezesów banków centralnych i w końcu prezesa Europejskiego Banku Centralnego. Jeżeli te potwierdzenia zostają uzyskane, wtedy uczestnicy Komitetu Ekonomiczno-Finansowego podpisują porozumienie oraz przyjmują komunikat. W przypadku gdy nie dochodzi do porozumienia w kluczowych sprawach: czyli wartości parytetu centralnego i/lub szerokości pasma wahań, przewodniczący komitetu EFC stara się uzgodnić elementy ustnego raportu, który będzie przedstawiony na posiedzeniu w sprawie ERM2, w którym będą brali udział: przewodniczący Ecofinu, ministrowie finansów krajów strefy euro, ministrowie finansów i prezesi banków centralnych krajów spoza strefy euro (jeżeli ich kraje należą do ERM2, mają prawo głosu na równi z przedstawicielami strefy euro), prezes EBC, dwóch członków Komisji Europejskiej oraz przewodniczący i sekretarz EFC. Po pomyślnym zakończeniu posiedzenia wydawany jest komunikat, który powinien zawierać m.in. kurs centralny wobec euro (z dokładnością do sześciu cyfr znaczących), szerokość dopuszczalnych odchyleń od kursu centralnego, a także oświadczenia w sprawie polityki gospodarczej aspirującego kraju oraz banku centralnego i EBC w sprawie punktów obowiązkowych interwencji, które muszą być ogłoszone przed otwarciem rynków walutowych w najbliższy dzień roboczy.
Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA

REDAKCJA POLECA

REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA