fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Historia

W języku polskim - Pejsachówka

Dobrze zadomowione w potocznej polszczyźnie określenie mocnej wytrawnej wódki, sporządzanej zwykle ze śliwek. Cenionej za imponujące wskaźniki zawartości alkoholu (od 60 do 70 proc.), jak i za wyborny smak, co jest pochodną sporządzania trunku według tradycyjnej receptury.
Prawdziwa śliwowica paschalna, jak też często jest u nas nazywana, powinna, oczywiście, zawierać atest koszerności.
Mimo brzmieniowego podobieństwa do „pejsów”, oznaczających noszone przez ortodoksyjnych Żydów długie, często wijące się pasmo włosów przed uszami, pejsachówka swą nazwę wywodzi od Pesach. To hebrajskie słowo znaczy „oszczędzony”, co zgodnie z biblijnym opisem wiąże się z pominięciem domów Izraelitów podczas ostatniej z plag egipskich. Pesach (Pejsech w jidysz, Pascha po polsku) to najważniejsze, a na pewno najstarsze święto Żydów – obchodzone w pierwszą pełnię wiosenną. Stąd też inaczej zwane jest Świętem Wiosny (hebr. Chag ha-Awiw), Świętem Przaśników (jidysz), a w Polsce – Żydowską Wielkanocą.
Pejsachowkę, polscy Żydzi mają zwyczaj spożywać podczas świątecznej uczty seder (hebr. porządek). Używają do tego specjalnych szklanych kieliszków, niekiedy w kształcie kufelków z wytłoczonym napisem „Pesach”. Le-chajim. Na zdrowie!
(na podst. „Leksykonu judaistycznego”, Warszawa 2007)
Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA