W świątyni i przynależnej jej nekropolii, oprócz zmumifikowanych głów baranów, odkryto również mumie innych zwierząt, w tym owiec, psów, dzikich kóz, krów, gazeli i mangust. Uważa się, że są to ofiary dla Ramzesa II, złożone około 1000 lat po jego śmierci.
Abydos, położone w egipskiej prowincji Sohag, 435 kilometrów na południe od Kairu, jest jednym z głównych, choć rzadziej odwiedzanych stanowisk archeologicznych w Egipcie. Była to nekropolia dla wczesnej starożytnej egipskiej rodziny królewskiej i centrum pielgrzymek do kultu boga Ozyrysa.
Okres ptolemejski trwał około trzech wieków, aż do podboju Egiptu przez Rzymian w 30 r.p.n.e.
Wykopaliska zostały przeprowadzone przez misję z Instytutu Badań nad Starożytnym Światem Uniwersytetu Nowojorskiego.
Oprócz zmumifikowanych szczątków zwierzęcych zespół odkrył dużą strukturę pałacową ze ścianami o grubości około 5 metrów pochodzącą z szóstej dynastii Starego Państwa, a także kilka posągów, papirusów, szczątków starożytnych drzew, skórzanych ubrań i butów.
Mumifikacja zwierząt, zwłaszcza kotów, psów i baranów, była powszechną praktyką w starożytnym Egipcie. Egipcjanie wierzyli, że zwierzęta posiadają wielką moc duchową i są związane z różnymi bóstwami. Mumifikacja pozwoliła im zachować ciało i duszę, które, jak wierzyli, miały towarzyszyć duszy właściciela w zaświatach.
W starożytnym Egipcie baran był ważnym symbolem mocy i płodności i był kojarzony z kilkoma bóstwami, w tym z bogiem z głową barana, Chnumem.
Chnum był uważany za boga źródła Nilu, uważano, że stworzył ludzi na kole garncarskim, używając gliny z Nilu. Był również związany z płodnością, tworzeniem i odrodzeniem. Chnum był często przedstawiany jako postać z ciałem mężczyzny i głową barana. Baran był uważany za święte zwierzę i często był mumifikowany, albo jako ofiara dla bogów, albo jako symbol mocy i płodności.
