fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Zadania

Bonifikaty przy sprzedaży mieszkań zakładowych takie same jak dla gminnych

ROL
Uchwała w sprawie sprzedaży byłych mieszkań zakładowych, która może prowadzić do nieuzasadnionego uprzywilejowania osób, które faktycznie nie zasługują na przyznanie im tak dużej bonifikaty, naruszyła prawo.

Czego dotyczył spór

Rada przyjęła uchwałę w sprawie sprzedaży byłych zakładowych lokali mieszkalnych przekazanych miastu przez przedsiębiorstwa państwowe. O jej unieważnienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wystąpił wojewoda. Jego zdaniem jej regulacje istotnie naruszyły prawo w tym konstytucyjną zasadę równości.

Dyskryminują najemców samodzielnych lokali mieszkalnych w budynkach stanowiących własność gminy, a faworyzują najemców byłych zakładowych lokali mieszkalnych. Na dowód tego powołał treść innej uchwały, w której ustalono warunki bonifikat od ceny lokali niezakładowych podlegających sprzedaży. Ponadto, zdaniem organu nadzoru, zapisy uchwały określające sposób ustalania ceny przy sprzedaży lokalu mieszkalnego przez gminę stanowi przekroczenie upoważnienia ustawowego, a zarazem ingerencję w kompetencje organu wykonawczego.

Rozstrzygnięcie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał rację wojewodzie. Przypomniał, że właściwy organ może udzielić bonifikaty od ceny ustalonej zgodnie z przepisami na podstawie odpowiednio zarządzenia wojewody albo uchwały rady lub sejmiku, jeżeli nieruchomość jest sprzedawana jako lokal mieszkalny. Przy czym w zarządzeniu wojewody albo uchwale rady lub sejmiku określa się w szczególności warunki udzielania bonifikat i wysokość stawek procentowych.

WSA nie miał wątpliwości, że właściwa rada, podejmując uchwałę w tym zakresie, musi dbać, by nie naruszyć określonych standardów, w tym konstytucyjnych, w szczególności zasady równości i sprawiedliwości. Odwołując się do orzecznictwa, sąd podkreślił, że możliwość udzielenia przez gminę bonifikaty od ceny komunalnego lokalu mieszkalnego, stanowi odstępstwo od zasady sprzedaży lokali gminnych za cenę odpowiadającą ich wartości rynkowej. Ma na celu ułatwienie zakupu lokalu przez dotychczasowego najemcę, dla którego stanowi on centrum życiowe, w którym najemca i członkowie jego rodziny realizują potrzeby mieszkaniowe. Udzielenie najemcy bonifikaty stanowi istotny przywilej finansowy uzyskiwany kosztem środków publicznych.

Uchwały organów kolegialnych i zarządzenia wojewodów zawierające zasady udzielania bonifikat powinny wprowadzać wyraźne i jednakowe dla wszystkich kryteria przesądzające, że bonifikaty udzielane będą w odniesieniu do wskazanych nieruchomości w określonej wysokości uzależnionej od podanych kryteriów.

W ocenie WSA rada gminy może podjąć np. uchwałę w sprawie zasad sprzedaży lokali mieszkalnych stanowiących własność gminy, w której w sposób zróżnicowany określi wysokość bonifikat, uzależniając je od szczegółowych warunków dotyczących zbywanych nieruchomości, jak powierzchnia lokalu, jego stan techniczny, data budowy, liczba lokali w budynku itp.

Niemniej jednak standard państwa prawnego wymaga, aby ewentualne przyczyny zastosowania wielkości bonifikaty przy sprzedaży komunalnych lokali mieszkalnych nie miały charakteru dowolnego i odpowiadały zasadom prawidłowej gospodarki mieniem gminy. Tak więc zasada równości oznacza nakaz jednakowego traktowania każdej jednostki przez organy władzy publicznej w procesie stosowania prawa. W spornej sprawie argumentem przemawiającym za szczególnym uprzywilejowaniem najemców byłych zakładowych lokali mieszkalnych, wprowadzonym przez zaskarżoną uchwałę miałby być fakt, że partycypowali oni w kosztach ich budowy. WSA zgodził się jednak, że jest to wypowiedź niczym niepoparta. Poza tym uchwała może prowadzić do nieuzasadnionego uprzywilejowania osób, które faktycznie nie zasługują na przyznanie im tak dużej bonifikaty. Nie jest bowiem wykluczone, że najemca dawnego zakładowego lokalu mieszkalnego zamieszkał tam już po upuszczeniu go przez innego najemcę i wcale nie partycypował w kosztach budowy takiej nieruchomości, która mogła powstać wiele lat wcześniej, ani tym bardziej nie udzielał się przy budowie.

Sąd uznał więc, że wprowadzone kryterium, pozwalające na skorzystanie ze szczególnie korzystnej bonifikaty, nie gwarantuje poszanowania zasad równości i sprawiedliwości społecznej. Uchwała może bowiem prowadzić do wykorzystywania przywileju przez osoby, które nie spełniają przesłanek, by z niego skorzystać.

Wyrok WSA w Gliwicach z 5 października 2015 r., sygn. akt  II SA/Gl 742/15.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA