Kilka tygodni temu zapytaliśmy kandydatów do Parlamentu Europejskiego, jaka ma być Unia Europejska i jak zmierzyliby się z czekającymi ich w Strasburgu i Brukseli wyzwaniami. Dziś publikujemy fragmenty odpowiedzi odnoszące się do wszystkich pytań, które zadaliśmy. Wszystkie można znaleźć pod adresem: rp.pl/ankieta. Tam też będą pojawiać się odpowiedzi kandydatów, którzy jeszcze będą chcieli wziąć udział w debacie „Rz".

Do wczorajszego popołudnia najwięcej odpowiedzi (14) udzielili kandydaci koalicji Europa Plus Twój Ruch. Drugi lewicowy komitet Sojusz Lewicy Demokratycznej i Unii Pracy przysłał 12 odpowiedzi. Następni w kolejności byli kandydaci: Polski Razem Jarosława Gowina (9), Nowej Prawicy – Janusza Korwin-Mikkego (6), Prawa i Sprawiedliwości (5), Polskiego Stronnictwa Ludowego (4), Demokracji Bezpośredniej i Ruchu Narodowego (3), Platformy Obywatelskiej,  Solidarnej Polski ( 2).

1. Przyszłość integracji.

Michał Boni (PO): Nie jestem przekonany co do koncepcji superpaństwa. To, co ważne dzisiaj, to odparcie antyintegracyjnych ataków różnych grup politycznych i państw. I powrót do solidarności europejskiej, co na nowo uświadomiła nam Ukraina. Majdan stał się sercem Europy.

Jacek Kurski (SPZZ): Z mojego doświadczenia parlamentarnego w Parlamencie Europejskim jasno wynika, że w ostatecznym rozrachunku każda decyzja instytucji unijnych jest wspierana lub zwalczana przez jakieś europejskie państwo.

Ryszard Kalisz (EPTR): Uważam, że Unia Europejska powinna zmierzać w kierunku konfederalizacji, jako przykład może posłużyć relacja pomiędzy kantonami w Szwajcarii.

2. Przyjęcie waluty euro.

Czesław Siekierski (PSL): Do strefy euro prędzej czy później powinniśmy przystąpić. (...) Miejmy nadzieję, że nastąpi to w momencie, w którym nasza gospodarka będzie już wystarczająco silna i konkurencyjna, a strefa euro wzmocniona i zrównoważona. Moim zdaniem jest to perspektywa po 2020 r.

Marek Migalski (PRJG): Z wspólną walutą łączy się jeszcze element światopoglądowy, który poruszałem w drodze interpelacji w PE w 2012 r., kiedy się okazało, że Komisja Europejska nakazała usunąć symbole krzyża i aureoli braci Cyryla i Metodego z projektu słowackiej monety 2 euro, wskazując na zbyt silną konotację religijną!

Marek Siwiec (EPTR): Ostatnie wydarzenia chociażby na Ukrainie pokazały, że teraz jest czas, by powrócić do dyskusji na temat euro w Polsce. Jestem za najszybszym realnym przyjęciem wspólnej waluty, najpóźniej do końca tej dekady.

3. Unia bankowa.

Zbigniew Kuźmiuk (PiS): Istnieje duże prawdopodobieństwo, że decyzje podejmowane np. w ramach wspólnego nadzoru będą korzystne dla spółek matek zachodnich banków, a nie dla ich spółek córek w Polsce.

Janusz Zemke (SLD): Polska powinna należeć do tzw. unii bankowej, ponieważ będzie to istotny krok w pogłębianiu integracji europejskiej.

4. Polityka energetyczna i klimatyczna.

Janusz Korwin-Mikke (NPJKM): Trzeba całkowicie zrezygnować z jakichkolwiek działań w tym zakresie, zażądać od UE odszkodowania za poniesione przez Polskę z tego tytułu straty.

Patryk Jaki (SPZZ): Wszystkich odpowiedzialnych za wprowadzanie „polityki klimatycznej" powinno się pokazowo skazać.

Paweł Piskorski (EPTR): Polska powinna się domagać, aby budżet unijny w istotnym stopniu partycypował w inwestycjach modernizujących nasz sektor energetyczny.

5. Jak daleko powinna sięgać współpraca gospodarcza.

Ewa Wójciak (EPTR): Zarówno teraz, a tym bardziej po przyjęciu euro, musimy dążyć do sfinalizowania projektu wspólnego europejskiego rynku, a co za tym idzie, do jednolitych podatków.

Paweł Kowal (PRJG): Opowiadam się za konkurencją podatkową między państwami UE i dążeniami wielu z nich do obniżania stawek nominalnych CIT i PIT.

6. Wspólny rynek i swoboda przepływu osób.

Weronika Marczuk (SLD): Wciąż spotykamy się z wrogością wobec zabezpieczenia równego statusu społecznego imigrantów. Można pracować, ale nie można uznawać kwalifikacji czy stażu pracy.

Robert Winnicki (RN): Przede wszystkim zadbajmy o to, żeby Polacy nie wyjeżdżali z kraju, podobnie kapitał rodzimych przedsiębiorców.

7. Wspólna polityka rolna.

Krzysztof Kosiński (PSL): Wysokie nakłady na politykę rolną na poziomie unijnego budżetu są korzystne dla polskiego rolnictwa. (...) Ograniczenie tych wydatków – jak żądają tego brytyjscy konserwatyści – może w sposób drastyczny uderzyć w polskich rolników. Dlatego też istotne jest zwiększenie polskiej siły w Europejskiej Partii Ludowej złożonej z deputowanych PO i PSL, a jak najmniejsza reprezentacja frakcji Europejskich Reformatorów i Konserwatystów, do której należą deputowani PiS.

Tomasz Poręba (PiS): Prawo i Sprawiedliwość zasiada w jedynej grupie w Parlamencie Europejskim, która zdecydowanie domaga się zrównania dopłat.

Wojciech Olejniczak (SLD): W moim przekonaniu w interesie Polski i Europy leży przesunięcie środka ciężkości wydatków WPR z prostego wsparcia dochodów rolników na rozwój rolnictwa i obszarów wiejskich.

8. Jak duży budżet powinna mieć Unia Europejska.

Jarosław Gowin (PRJG): Nie widzimy potrzeby zwiększania budżetu UE, bo Polska i Europa potrzebuje teraz więcej wolności gospodarczej, a nie większej redystrybucji w ramach UE.

Julia Pitera (PO): Wydaje się, iż budżet i partycypacja w nim bogatszych krajów Unii muszą być większe. W sposób oczywisty wiąże się to z koniecznością znalezienia nowych źródeł dochodu budżetu.

Hanna Foltyn-Kubicka (PiS): Obecny sposób konstruowania unijnego budżetu jest również korzystny dla głównych płatników netto, gdyż – jak wynika z badań – lwia część kapitału zainwestowanego w pomoc dla uboższych partnerów w UE do nich wraca.

Krzysztof Iszkowski (EPTR): Należy skończyć z dotychczasową praktyką finansowania Unii poprzez wpłaty państw członkowskich. (...) Dlatego należy wprowadzić unijny podatek od transakcji finansowych (zgodnie z przedstawioną już propozycją Komisji) oraz (odpowiednio redukując stawki narodowe) europejski VAT w wysokości 2–3 procent.