„Pokochałam Polskę i Polaków”. Ukraińskie głosy podczas wizyty Zełenskiego w Polsce

Ciszę ziewającego jeszcze warszawskiego metra zakłócał donośny głos dwóch młodych Ukraińców. Spoglądali na zapatrzoną w smartfon rówieśniczkę, coś cicho szeptali po ukraińsku i co chwilę wybuchali śmiechem. Nie reagowała, miała ciekawsze rzeczy w swoim wirtualnym świecie. Poranne emocje przybyszów zimnym spojrzeniem chciała stłumić siedząca obok kobieta. Gdy spojrzała na nich po raz trzeci, zrozumieli, że muszą zamilknąć. A gdy wysiadła, znów zaczęli się śmiać i rzucać spojrzenia w kierunku nastolatce.